Een harpconcert is een soloconcerto geschreven voor de harp.
Maar weinig componisten schreven muziek voor harp, en hoewel er ook tijdens de barok- en klassieke periode harpconcerten werden gecomponeerd, zijn er vooral in de moderne en hedendaagse muziek dit soort werken te vinden.
Het harpconcert in Bes-majeur van Händel wordt beschouwd als het eerste belangrijke harpconcert in de muziekgeschiedenis. Het concert ging in 1736 in première als onderdeel van Alexander's Feast, samen met een orgelconcert, en is pas later (1738) door uitgever Walsh als orgelconcert gepubliceerd. Het concert van Händel is een van de weinige overgeleverde barokke harpconcerten. Het concert staat nog steeds actief op het repertoire van Nederlandse harpisten, bijvoorbeeld Lavinia Meijer, die het regematig programmeert en er in 2005 een prijs voor won op een internationaal harpconcours.
Het concerto voor fluit, harp en orkest (K. 299, 1778) van Mozart wordt vaak in een adem genoemd met Händels concert, al is het strikt genomen geen solo-harpconcert maar een dubbelconcerto.
Een 20e-eeuws voorbeeld van een modern/hedendaags harpconcert is Alberto Ginastera's Harpconcert Op. 25 (1956), door Classic FM beschreven als technisch zeer uitdagend en doordrenkt van Argentijnse folkritmes.