Hendrick Davidszn ten Oever (Zwolle, gedoopt 11 april 1639 - aldaar begraven 15 juni 1716) was een Noord-Nederlandse schilder en tekenaar uit de Gouden Eeuw.
Hendrick Davidszn ten Oever (Zwolle, gedoopt 11 april 1639 - aldaar begraven 15 juni 1716) was een Noord-Nederlandse schilder en tekenaar uit de Gouden Eeuw.
Hij was een zoon van David Hendrickszn ten Oever en Marijke Molkenboer. In 1675 trad hij in Zwolle in het huwelijk met Geertruidt van der Horst.
Ten Oever kreeg zijn eerste tekenlessen in Zwolle rond 1657-1659. Volgens sommige bronnen kreeg hij lessen van de monogrammist EM of Eduard Moermans. Zijn vroegst bekende schilderij, een portret van Rabo Herman Schele, werd in 1657 gemaakt en toont gelijkenis met de stijl van Moermans. Na het overlijden van Moermans vertrok hij naar Amsterdam, waar hij van circa 1659 tot 1665 werkzaam was. Hij was er aanvankelijk leerling van zijn oom Cornelis de Bie en werkte later met hem samen. Vanaf 1665 vestigde hij zich opnieuw in Zwolle, waar hij tot zijn overlijden actief bleef als schilder. Hij stond bekend om zijn veelzijdigheid en vervaardigde onder meer landschappen, portretten, historiestukken, stadsgezichten, genrevoorstellingen en jacht- en visstillevens.
Hij was bevriend met Jacob Heiblocq, aan wiens album amicorum hij bijdroeg met een portret. Ook portretteerde hij in 1687 de dichter en predikant Joannes Vollenhove.
