| Hubert Robert | ||||
|---|---|---|---|---|
Hubert Robert Schilderij van Marie Louise Élisabeth Vigée-Le Brun, 1788 | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Bijnaam | Robert des ruines | |||
| Geboren | 22-05-1733 | |||
| Overleden | 15-04-1808 | |||
| Geboorteland | Frankrijk | |||
| Nationaliteit | Frans | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Opleiding gevolgd aan | Collège de Navarre (1745 – 1751), Universiteit van Parijs | |||
| Leermeester | Michel-Ange Slodtz | |||
| Beroep | schilder, tuinarchitect, decorateur | |||
| Werkveld | schilderkunst | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Leerling(en) | Charles Fournier des Ormes, Thomas Charles Naudet, René de Girardin | |||
| Jaren actief | 1754 - 1808 | |||
| Stroming | Preromantiek | |||
| Stijl | Rococo | |||
| Bekende werken | Projet pour éclairer la galerie du Musée par la voûte, et pour la diviser sans ôter la vue de la prolongation du local, Draughtsman Drawing the Wooden Bridge in the Park of Méréville, View of the Park of Méréville | |||
| Werklocatie | Parijs, Parijs, Parijs, Rome | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Lid van | Koninklijke Academie voor Beeldhouw- en Schilderkunst | |||
| Archieflocatie | Bijzondere collecties van de TIB | |||
| Kunstenaarsmaplocatie | Frick-kunstreferentiebibliotheek, National Gallery of Art-bibliotheek | |||
| Handtekening | ||||
| Signatuur | ||||
| Links | ||||
| RKD-profiel | ||||
| ||||
Hubert Robert (Parijs, 22 mei 1733 – aldaar, 15 april 1808) was een Frans kunstschilder, tuinarchitect en inrichter van interieurs. Hij ontwierp tuinen in Versailles en was betrokken bij de opbouw van het Louvre in Parijs.
Hij studeerde eerst aan het Collège de Navarre en was daarna leerling van de beeldhouwer Michel-Ange Slodtz. In 1754 ging hij naar Rome waar hij tien jaar verbleef. Hij werkte ook in Napels. In Rome onderging hij de invloed van Giovanni Battista Piranesi en Giovanni Paolo Pannini. Na terugkomst in Parijs werd hij lid van de Académie française.
Robert was vanaf 1779 conservator van de koninklijke schilderijenverzameling, die toen al gehuisvest was in die delen van het paleis die later de bestemming van museum zouden krijgen. In 1794 werd hij betrokken bij plannen tot de oprichting van een museum. Als hoffunctionaris werd hij tijdens de Franse Revolutie gevangengenomen, maar hij overleefde de terreur van Robespierre en kreeg in 1799 een leidende rol bij de inrichting van het Louvre tot museum. Een van zijn belangrijkste ideeën was de belichting van de zalen van bovenaf om de juiste condities te scheppen voor schilders; het Louvre was aanvankelijk vooral gedacht als atelier.
Na de opgravingen van Herculaneum en Pompeii in de jaren 50 en 60 van de 18e eeuw gezien te hebben ontstond zijn voorliefde voor ruïnes. Hij schilderde daarna, naast familiescènes, veelal ruïnes en Romeinse monumenten. Hij combineerde die onderwerpen vaak tot caprices.
De voornaamste werken zijn: