Zijn ouders werden na de Tweede Wereldoorlog uit Tsjechië verdreven en kwamen met Hugo in Hessen terecht. Zijn vader was paardenhandelaar, daardoor kon hij al op achtjarige leeftijd beginnen met paardrijden. Met behulp van bekende trainers werkte hij zich in de Duitse paardensportwereld omhoog, en wilde bij de Olympische Zomerspelen van 1972 in München starten. Voor Duitsland werd hij echter alleen als reserve opgesteld, daarom nam hij de Oostenrijkse nationaliteit aan en kon hij voor Oostenrijk starten.
Toen aan het eind van de tachtiger jaren het sponsorschap met de Liechtensteiner advocaat Batliner verbroken werd, dacht Simon eraan om met de springsport te stoppen en wilde meer energie in zijn bouwbedrijf steken. De ruiterij liet hem echter niet los en zo bereikte hij op zijn Hannoveraner vosruin E.T. zijn grootste successen.
Simon won driemaal de wereldcupfinale, in 1979, 1996 en 1997.
Zijn kracht ligt niet alleen in deze enkele successen, maar hij weet zich meer dan dertig jaar constant bij de wereldtop te handhaven.
1983: vijfde plaats individueel, zesde plaats in teamverband
1985: vijfde plaats
1993: vijfde plaats
1997: tweede plaats
CHIO Aken
1996: tweede plaats
1998: eerste plaats (en daarmee zegevierde hij in de Pulsar Crown, die met 800.000,- US-dollar de hoogstgewaardeerde trofee in de internationale springsport is.)
Oostenrijkse landskampioenschappen
Kampioen in de jaren: 1972, 1973, 1974, 1976, 1978, 1985, 1988, 1989, 1991, 1992