Hugo van Chalon (* rond 1260 ; † 21/22 februari 1312 in Besançon) was bisschop van Luik van 1295 tot 1301 en aartsbisschop van Besançon van 1301 tot aan zijn dood.
Hugo stamde uit het Huis Chalon, een zijtak van het Huis Ivrea. Hij was de zoon van Jan I van Chalon, heer van Salins, en zijn derde vrouw, Laure van Commercy (gestorven in 1276). Jan van Chalon-Arlay, bisschop van Bazel, was zijn neef. Hugo studeerde in Parijs en was aartsdiaken in Laon. Na de dood van Jan van Vlaanderen, de bisschop van Luik, werd in 1292 een dubbele verkiezing gehouden door het kathedraalkapittel. De twee kandidaten, Willem Berthout van Mechelen en Gwijde van Avesnes, zochten beiden pauselijke bevestiging. Door een feitelijke sedis vacantis van twee jaar verwierp paus Bonifatius VIII beide aanspraken en benoemde Hugo van Chalon op 12 december 1295 tot bisschop van Luik. De wijding vond plaats op 2 januari 1296 door kardinaal-bisschop Mattheüs van Acquasparta, en zijn intocht in Luik volgde op 24 augustus. Tijdens zijn episcopaat werd het kleine begijnhof in Leuven gesticht en werden nieuwe kapittels opgericht in Diest en Sittard. Toen Hugo in Hoei munten liet slaan met een verlaagde waarde, veroorzaakte dit onrust onder de bevolking. In Luik begonnen de gilden zich militair te organiseren en ook in andere steden van het bisdom vormden zich gewapende milities. In deze periode begon de Awans- en Warouxoorlog, een conflict tussen twee adellijke families uit de regio Haspengouw dat meer dan 40 jaar zou duren. Hugo koos de kant van de Warraoux en belegerde het kasteel van de heren van Awans, die zich gedwongen zagen over te geven. Na een korte periode van vrede laaide de strijd weer op en de bisschop kon deze niet voorkomen. Hugo verplaatste zijn residentie vanwege conflicten in Luik tussen de patriciërs en het gewone volk naar Hoei. Ten gevolge hiervan kwam het ook in Hoei tot onrust en in 1299 verdreef het volk de patriciërs, die hun toevlucht zochten in Luik. De gevechten escaleerden, waarbij de opstandige steden werden gesteund door de graven van Namen, terwijl de hertog van Brabant en de graaf van Loon de kant van de bisschop kozen. Het kathedraalkapittel klaagde bij de paus over de bisschop, die naar Rome werd ontboden en op 11 december 1301 naar Besançon werd overgeplaatst. Hugo en zijn broer, Jan I van Chalon-Arlay, kozen hierna de kant van de Franse koning Filips de Schone in de strijd om het Vrijgraafschap Bourgondië. Hugo woonde het Concilie van Vienne bij, waar hij ziek werd en vervolgens begin 1312 in Besançon overleed.
| Voorganger: Jan van Vlaanderen |
Bisschop van Luik 1296-1301 |
Opvolger: Adolf II van Waldeck |
| Voorganger: Odo de Rougement |
Aartsbisschop van Besançon 1301–1312 |
Opvolger: Vitalis II de Vienne |