Effectiviteit
Op aanbod van huizen
Onder economen bestaat brede consensus dat huurbevriezing zowel de kwaliteit als de kwantiteit van huurwoningen vermindert. Economen van zowel rechts als links het er vrijwel unaniem over eens dat huurbevriezing de huisvestingsproblemen op de lange termijn verergert.
Zowel neoklassieke als Keynesiaanse economen stellen dat bepaalde vormen van huurregulering schaarste creëren en de tekorten op de woningmarkt verergeren. Dit komt doordat dergelijke maatregelen particuliere investeringen in de huurmarkt ontmoedigen. Bovendien ontstaat er een zogenaamd dood gewicht, een verlies dat door de prijsplafonds nooit meer kan worden teruggewonnen.
Een enquête uit 1992 onder 464 Amerikaanse economen, postdocs economie en leden van de American Economic Association wees uit dat 93% het ‘over het algemeen eens’ was of het ‘met voorbehoud eens’ was met de stelling dat "een plafond op de huurprijzen de hoeveelheid en kwaliteit van de beschikbare huisvesting vermindert".
Een overzicht van de economische literatuur uit 2009 door Blair Jenkins, waarin zowel theoretisch als empirisch onderzoek wordt gedaan naar verschillende aspecten van de kwestie, zoals de beschikbaarheid van woningen, het onderhoud en de kwaliteit van woningen, huurprijzen, politieke en administratieve kosten, en herverdeling, voor zowel eerste- als tweede-generatie huurprijsregulering, concludeert dat "de economische professie een zeldzame consensus heeft bereikt: huurprijsregulering creëert veel meer problemen dan het oplost".
In een peiling uit 2012 onder 41 economen, uitgevoerd door het Initiative on Global Markets (IGM) Economic Experts Panel, waarin de meningen werden gevraagd over de stelling "Lokale verordeningen die de huurverhogingen voor bepaalde huurwoningen beperken, zoals in New York en San Francisco, hebben de afgelopen drie decennia een positieve impact gehad op de hoeveelheid en kwaliteit van breed betaalbare huurwoningen in steden die deze maatregelen hebben toegepast," antwoordden 13 leden met "sterk mee oneens," 20 leden waren het er niet mee eens, 1 lid was het ermee eens en 7 gaven geen antwoord, waren onbeslist of hadden geen mening.
Paul Krugman schrijft dat huurprijsregulering de bouw van nieuwe woningen belemmert, leidt tot bittere relaties tussen huurders en verhuurders, en in markten waar niet alle appartementen onder huurprijsregulering vallen, resulteert in een stijging van de huren voor ongecontroleerde woningen.
De Zweedse econoom Assar Lindbeck, expert op het gebied van huisvesting, zei dat "huurprijsregulering de meest efficiënte techniek lijkt te zijn die momenteel bekend is om een stad te vernietigen – afgezien van bombardementen".
Op huurders met lage inkomens
In een analyse uit 2013 van het economisch onderzoek naar huurbevriezing door Peter Tatian van het Urban Institute, werd geconcludeerd dat "huurbevriezing niet effectief is in het beschermen van de beoogde begunstigden — arme of kwetsbare huurders — omdat de voordelen vaak willekeurig worden verdeeld." Hij concludeerde verder dat "er, gezien het huidige onderzoek, weinig is dat in het voordeel van huurprijsregulering spreekt".