De Ideeën van Multatuli (in diens eigen spelling Ideen) zijn een reeks van 1282 genummerde, overwegend aforistische en essayistische overwegingen en stellingnames, die in omvang uiteenlopen van enkele zinnen tot enkele bladzijden, en tussen 1862 en 1877 werden gepubliceerd in zeven bundels. Tussen de overpeinzingen is ook andersoortig werk opgenomen, zoals de volledige roman De geschiedenis van Woutertje Pieterse en het toneelstuk Vorstenschool. Het dominerende beschouwende gedeelte betreft voornamelijk maatschappijkritiek. In de stijl ervan schudt hij oude vormen van zich af, zich uitdrukkend in een directe spreektaal, die niettemin van een grote taalbeheersing getuigt.
Door de puntige stijl, aldus Multatulikenner Garmt Stuiveling, 'werd Multatuli de grootste auteur van aforismen in het Nederlandse taalgebied'.
In totaal zijn er 1282 'ideeën', die genummerd zijn van 1 tot 1282. "Multatuli", aldus Grave, "spreekt zich uit over vrijwel alles wat in een encyclopedie te vinden is, waaronder geschiedenis, ethiek, literatuur, esthetica, biologie, natuurwetenschap, politiek en theologie."
Een geregeld terugkerend thema is de arbitraire grondslag van het gezag. Andere onderwerpen komen maar enkele malen of eenmaal ter sprake. In idee 941 reageert Multatuli op Darwins theorie over de natuurlijke selectie en verwijt hem dat hij het niet aandurft 'te breken met 'n God, die toch, volgens datzelfde Darwinismus, geen werkkring hebben zou.'
Letterkundige Jaap Grave acht de zeven bundels geen eenvoudige lectuur, onder meer omdat Multatuli zich nogal eens tot een beknopte uiteenzetting beperkte waar hij eigenlijk een verhandeling wilde schrijven. Ook het gebruik van metaforen en het voortdurend 'tussen perioden, denkbeelden en stijlvormen' laveren bemoeilijken de lectuur. Daarnaast wordt de lezer op het verkeerde been gezet omdat de auteur 'diverse filosofische opvattingen en filosofen af[wijst] wier ideeën vervolgens toch in zijn werk tot uitdrukking komen.' Ten slotte is de auteur in de vijftien jaar waarin de reeks verscheen nogal eens van opvatting veranderd.
Tijdens zijn leven heeft Multatuli zeven bundels Ideen geschreven. Bij herdrukken van oude bundels redigeerde Multatuli de tekst aanzienlijk (interpunctie, woordvolgorde en woordkeus) en voegde hij soms nieuwe, aanvullende Ideeën toe aan de bundels. Ook voegde hij in de latere drukken veel noten toe. Daarnaast werd de nummering in latere drukken ingrijpend aangepast.
Voor alle delen geldt dat op de eerste druk kon worden ingetekend. Als er een voldoende aantal vellen van 16 pagina's gereed waren, dan werden die gebundeld in een slappe kaft, en aan de intekenaren toegezonden. Zo konden de kosten een beetje gespreid worden voor de klant. Later als het boek compleet was, konden de deeltjes nog altijd bij een boekbinder in een definitieve band worden ingebonden.
Multatuli gebruikte deze omslagen weleens om nog extra annonces te doen. Op een van die omslagen was er dan ook een oproep aan een jongedame/bewonderaarster om zich bekend te maken aan de schrijver. Dit zou het begin worden van zijn relatie met Mimi Hamminck Schepel.
Alle drukken verschenen bij Meijer/D'Ablaing van Giessenburg en de eerste drukken verschenen bij Van Helden en G.L. Funke hebben een formaat dat werd aangeduid met "groot"-octavo. De tekst in deze boeken is afgedrukt met extra interlinie. Op deze boeken kon worden ingetekend, en telkens als er 3 of 4 katernen klaar waren, werd dit als een soort van tijdschrift aan de intekenaren verzonden. Zo kon de koper de betaling spreiden. Want deze boeken waren vrij duur, 4 guldens per compleet deel was een weekloon in die dagen.
Ook de separate drukken van Vorstenschool zijn op dit formaat, behalve dan de 6e druk van 1879. Die uitgave is veel kleiner, en mist daarboven het voorwoord. Meestal is deze zesde druk in een luxe linnen persbandje met goud op snee. Het linnen is meestal bruin, maar kan ook groen zijn.
Multatuli was gebrouilleerd geraakt met D'Ablaing van Giessenburg, toen Meijer uiteindelijk het kopijrecht van de eerste twee bundels van Dekker opeiste. Meijer bracht geen nieuwe drukken meer uit, en verkocht zijn kopijrecht aan de zakenman G.L. Funke.
Voor de uitgave van de derde Ideen-bundel ging Dekker naar zijn vriend de boekhandelaar Van Helden in Amsterdam. Toen echter deel III geheel af was, kon van Helden het zakelijk niet meer bolwerken, was hij failliet. En zo kwam ook het kopijrecht van de derde bundel bij G.L.Funke terecht.
De herdrukken verschenen bij G.L. Funke hebben een kleiner formaat, en zonder interlinie tussen de regels. Dit formaat werd aangeduid met: klein-octavo. Veel van deze deeltjes hebben een bruine persband met zwarte en gouden opdruk. Van deze boekbanden bestaan ook exemplaren met als opdruk "Elsevier". Nadat de fonds-veiling van Funke gingen de rechten en de oude voorraden naar deze nieuw opgerichte uitgevers-maatschappij. Funke was trouwens een van vennoten van die firma.
Over de drukgeschiedenis van de "Ideen"-bundels zijn een aantal artikelen verschenen in het tijdschrift "Over Multatuli". Het verschijnsel "dubbeldruk" was al bekend bij de Max Havelaar, maar het fenomeen komt veel vaker voor: zo is er ook van Verspreide Stukken een dubbeldruk bekend.
Uit de Ideen is na de dood van Multatuli "De Geschiedenis van Woutertje Pieterse" gedestilleerd en afzonderlijk uitgebracht, zij het met enige gêne, omdat beide verweven zijn met de rest van de Ideeën in de bundels en omdat Multatuli er altijd op tegen is geweest. In een poging de Ideen ook onder een jong lezerspubliek onder de aandacht te krijgen heeft Gerrit Komrij in 1971 een keuze uit de Ideeën gepubliceerd (ISBN 9029532033).
Heeft 7 oplagen of drukken tijdens Multatuli's leven gekend. Wel dient hier met enige nadruk te worden vermeld, dat niet iedere "volgende" oplage bij de firma Meijer afkomstig, was gedrukt van nieuw zetsel. De Meijer-uitgaven onderscheiden zich bovendien door de nummering van de Ideen met Romeinse cijfers. De eerste drukken van de hele IDEEN-reeks werden in delen uitgegeven, en daarop kon worden ingeschreven. Zo konden de kopers van het boek de betaling spreiden.
Totaal 7 drukken:
Funke kocht de rechten en alle nog niet verkochte exemplaren van Van Helden. Enkel de vrij zeldzame exemplaren van de intekenaren op de derde bundel hebben het titelblad met de naam "Van Helden" als uitgever.
Deze dubbel-druk is te herkennen aan de schreefloze cijfers, waarmee de Ideen in dit boek worden genummerd. Verder is dit de enige uitgaaf van een Ideen-bundel, waar achter op de titelpagina de drukkerij vermeld staat namelijk: Snelpersdruk van H. C. A. Thieme te Nijmegen.
Dit boek werd gedrukt bij Woest en Co. te Haarlem. Het formaat van deze eerste druk is 15 × 22,5 cm, groot octavo, iets royaler dan de herdrukken. Het boek werd in delen uitgegeven:
Vel 2 tot en met vel 8 en de pagina's 121 t/m 124 daarvan werden 500 vel extra afgedrukt. Deze vellen bevatten de tekst van het drama "Vorstenschool". Deze vellen werden opgeslagen, om als het tot een uitvoering zou komen, snel een separate uitgaaf op de markt te kunnen brengen. 500 vel wordt een riem genoemd. Een "Amsterdamsche riem" is trouwens 550 vel groot.
Vorstenschool het toneelstuk in Ideen-IV, beleefde tijdens het leven van Multatuli 5 separate drukken. Namelijk:
Daarna werd Vorstenschool nog vele malen gedrukt, naast een viertal vertalingen in het Duits.