

Een ijsco, frisco, ijshoorntje of kortweg ijsje, is een portie consumptie-ijs op een stokje of in een hoorntje.
Een oubliehoorntje is een eetbaar hoorntje van wafeldeeg. De oudste recepten voor eetbare bakjes dateren uit Franse kookboeken uit 1825.
Vormen van ijsco's zijn:
Het woord ijsco is afgeleid van Automatische IJscompagnie der Amsterdamsche banketbakkers, een bedrijf dat vanaf de jaren 1910 ijswagentjes exploiteerde. Op de zijkant van de wagentjes stond ijsco., wat tot soortnaam is geworden.
In grote delen van Vlaanderen wordt een ijsco met een stokje een frisco genoemd. Een hoorntje heet in Oost-Vlaanderen een torentje en er bestaat ook een variant tussen twee, dunne, harde wafeltjes, die een cadet wordt genoemd.
IJsco kan echter ook ijsverkoper betekenen; een bewijs hiervoor levert een aantekening van Adriaan Beets uit 1931, waarin hij schrijft: Daar komt een ijsco aan, ik hoor hem bellen.