Ingrid Winterbach

Ingrid Gerda Winterbach, pseudoniem: Lettie Viljoen, (Johannesburg, 14 februari 1948) is een Zuid-Afrikaans schrijver. Ze studeerde Afrikaans, Nederlands en beeldende kunsten aan de universiteiten van Witwatersrand en Stellenbosch.

Biografie

In 1984 debuteerde Winterbach als schrijfster onder het pseudoniem Lettie Viljoen met Klaaglied vir Koos. Daarna volgden de romans Erf (1986) , Belemmering (1990) , Karolina Ferreira (1993) (door de schrijfster vertaald in het Engels: The Elusive Moth, 2005). Verder schreef zij, Landskap met vroue en slang (1996) , Buller se plan (1999). Tot de verschijning van Buller se plan publiceerde zij onder haar pseudoniem. In 2006 verscheen Die boek van toeval en toeverlaat. In april 2010 verscheen: Die benederyk, en in september 2012 Die aanspraak van lewende wesens. Beide laatste, zoals de eerdere, verschenen bij uitgeverij Human & Rousseau.

Zelf zegt zij dat met haar verhuizing in 1991 vanuit de Kaapprovincie naar Durban in Kwazulu-Natal het pseudoniem overbodig werd; bescherming van haar privacy was niet meer nodig in dit deel van het land, waar nauwelijks Afrikaans gesproken en gelezen wordt en waar zij als schrijfster van Afrikaanstalige romans vrijwel anoniem was. Eind 2012 keerde zij met haar man Andries Gouws terug naar de West-Kaapprovincie.

In het Nederlands verschenen van haar een kort verhaal Kennismaking in de bundel Kort Afrikaans (Nijgh & Van Ditmar 1995) en een proza-essay De Gamtoos-rivier over in het Zuid-Afrikanummer van Armada, tijdschrift voor wereldliteratuur (Wereldbibliotheek, april 2004). In maart 2007 en november 2008 verschenen respectievelijk Niggie en Het boek van toeval en toeverlaat bij Uitgeverij Cossee, beide in het Nederlands vertaald door Riet de Jong - Goossens. In het najaar van 2021 verschijnt bij de kleine Amsterdamse uitgeverij Zirimiri Press haar roman Roerige tijden, de vertaling door Robert Dorsman van Die troebel tyd,.Inmiddels[(sinds) wanneer?] zijn een aantal romans van Winterbach ook vertaald en verschenen in het Engels en Frans.

Naast schrijfster is zij beeldend kunstenaar. Tot 1991 was zij gedurende dertien jaar verbonden aan de Faculteit voor Beeldende Kunsten van de Universiteit van Stellenbosch. Haar man Andries Gouws, filosoof en ook beeldend kunstenaar, overleed eind mei 2025. Zij woont in Stellenbosch, heeft twee dochters en twee kleinkinderen.

Werken

Prijzen

Artikelen