| Isabella Girardeau | ||||
|---|---|---|---|---|
| Persoonsgegevens | ||||
| Ook bekend als | Signora Isabella Mademoiselle Girardo Isabella Calliari | |||
| Geboortedatum | onbekend | |||
| Geboorteplaats | onbekend | |||
| Overlijdensdatum | onbekend | |||
| Overlijdensplaats | onbekend | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Beroep(en) | operazangeres | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Jaren actief | 1710-1712 | |||
| Stijl(en) | opera | |||
| Zangstem | sopraan | |||
| ||||
Isabella Girardeau was een Italiaanse sopraan. Over haar leven is niet veel meer bekend dan dat ze in de periode 1710-1712 heeft gewerkt in het Queen's Theatre te Londen.
De 18e-eeuwse auteur Charles Burney beweerde dat Girardeau van Venetiaanse komaf zou zijn en dat zij was getrouwd met een Fransman. Volgens hem heette ze eigenlijk Isabella Calliari en zou zij onder deze naam reeds sinds 1700 actief zijn geweest als zangeres. Het is overigens niet duidelijk of zijn beweringen kloppen.
In oktober 1709 of januari 1710 voegde Girardeau zich in Londen bij het operagezelschap van het Queen's Theatre. Ze staat als 'Mademoiselle Girardo' vermeld op een overeenkomst van 24 december 1709: in deze overeenkomst gingen alle zangers en zangeressen van het Queen's Theatre ermee akkoord dat ze nergens anders mochten werken zonder uitdrukkelijke toestemming.
Op 10 januari 1710 was Girardeau te horen als Celinda in Almahide van John Jacob Heidegger. Ze zong op 23 maart als Mandana in Idaspe fedele van Francesco Mancini. Datzelfde jaar deed ze ook mee aan concerten in het huis van de hertogin van Shrewsbury in Kensington.
In het seizoen 1710-1711 kreeg Girardeau een salaris van 300 pond. Hiervoor trad zij op in onder andere Pirro e Demetrio (1711) van Alessandro Scarlatti, Etearco (1711) van Giovanni Bononcini en in de première van Rinaldo (1711) van Georg Friedrich Händel: in deze opera vertolkte zij de rol van Almirena, een verder weinig veeleisende rol.
In het volgende seizoen 1711-1712 zong Girardeau nog in Antioco en Ambleto (1712) van Francesco Gasparini.
In de zomer van 1712 verliet Girardeau het Londense theater. Over de rest van haar leven is niets bekend.
Girardeau zong in de hoogtijdagen van de opera seria maar zal niet tot de top hebben behoord. Wel bleek ze over een krachtige stem te beschikken. Ze zou een rivale zijn geweest van de zangeres Elisabetta Pilotti-Schiavonetti, die eveneens in Rinaldo zong.