Jacobi-polynoom

Een jacobi-polynoom is een door Carl Jacobi bedacht polynoom. Het is een uitbreiding van het legendre-polynoom.

Definitie

De jacobi-polynomen zijn gedefinieerd door:

Pn(α,β)(z)=Γ(α+n+1)n! Γ(α+β+n+1)∑m=0n(nm)Γ(α+β+n+m+1)Γ(α+m+1)(z−12)m

of in termen van de hypergeometrische functie 2F1

Pn(α,β)(z)=(n+αn) 2F1(−n,1+n+α+β,α+1,1−z2)

Eigenschappen

De waarde voor z=1 is

Pn(α,β)(1)=(n+αn)

Zij hebben de symmetrierelatie

Pn(α,β)(−z)=(−1)nPn(β,α)(z)

waaruit de waarde voor z=−1 wordt verkregen:

Pn(α,β)(−1)=(−1)n(n+βn)

Dit zijn met betrekking tot de gewichtsfunctie:

w(x)=(1−x)α(1+x)β

orthogonale polynomen op het interval [−1,1]. Dit betekent, dat

∫−11w(x)Pm(α,β)(x)Pn(α,β)(x) dx=2α+β+12n+α+β+1Γ(n+α+1)Γ(n+β+1)Γ(n+α+β+1)n!δnm

Waarbij δ de kroneckerdelta voorstelt, dus de elementen van de eenheidsmatrix.

We zien dus dat een legendre-polynoom Pn(x) een bijzonder geval is van het jacobi-polynoom:

Pn(x)=Pn(0,0)(x)