Carrière
Zijn eerste publicaties zijn van 1977. Sinds 1978 tekent hij voor de Franse bladen Rock & Folk en Pilote. Hij heeft volgens vele kenners een fenomenaal gevoel voor kleur en sfeer waardoor zijn strips eerder lijken op kunstillustraties dan op stripverhalen.
Loustal publiceerde zijn eerste complete verhalen in Métal Hurlant, maar werd door het grote publiek ontdekt toen zijn werk in het toonaangevende Franse stripblad A Suivre verscheen. Deze publicaties vormden de basis voor zijn eerste stripboeken. Onder invloed van scenarioschrijver Philippe Paringaux, kreeg Loustals werk een literaire toon. De structuur is eerder die van een beeldroman dan van een stripverhaal.
De laatste jaren legt Loustal steeds meer de nadruk op het maken van schilderijen. Om de twee jaar verschijnt er nog een stripverhaal bij uitgeverij Casterman.
Zijn werk is ook te zien in tijdschriften als: The New Yorker, Senso, Lire en Libération. Tevens verschijnen er regelmatig boekomslagen van zijn hand. Elke jaar is er een grote expositie van zijn laatste werk bij Galeries zoals Galerie Barbier & Mathon of Galerie Champaka Bruxelles. Daarnaast is hij nog te zien op andere internationale exposities en tentoonstellingen.
Loustals werk wordt vergeleken met Balthus, Max Beckmann, Otto Dix, Paul Gauguin, George Grosz, David Hockney, Edward Hopper, Henri Matisse en Amedeo.
Frankrijk
