Jan De Mey

Jan Emmanuel Marie Joseph Ghislain De Mey (Brugge, 24 december 1939 – Brugge, 23 september 2026) was een Belgisch notaris en historicus.

Levensloop

Jan De Mey werd geboren als enige zoon van Urbain De Mey (Oostkamp, 1904 – Brugge, 1965) en Alice Vandermoere (Oedelem, 1911 – Brugge, 1957). Hij trouwde in 1966 met Anne-Marie Cordy (Brugge, 3 oktober 1942 – 18 januari 2018). Hij trad in tweede huwelijk in 2021 met Veerle De Baets.

Na lagere studies aan het Lyceum Hemelsdale en het Sint-Franciscus-Xaveriusinstituut, volbracht hij zijn Latijns-Griekse humaniora aan het Sint-Lodewijkscollege in Brugge. Hij behaalde het doctoraat in de rechten en het licentiaat in het notariaat in 1963 aan de Katholieke Universiteit Leuven. Tijdens zijn studententijd was hij lid van de studentenclub Moeder Brugse (in 1962-63 secretaris). In 1963 was hij secretaris van het XVe Interuniversitair Rechtscongres van het Vlaams Rechtsgenootschap, gehouden in Leuven.

Notaris

Jan De Mey was gedurende een tiental jaren de medewerker van de notarissen Charles De Weert in Brugge (1963-1964), Alphonse Storme en Jacques Bossuyt in Klemskerke (1965-1966) en Antoine Van Hoestenberghe in Jabbeke (1966-1972).

Hij werd op 24 mei 1972 tot notaris benoemd in Brugge, in opvolging van notaris Michel Joye (1929-2000), en oefende het ambt uit tot 17 december 2002. Hij werd opgevolgd door Wouter Bossuyt.

Naast de eigen professionele activiteiten binnen zijn notarisstudie, was hij bij talrijke activiteiten van het notarisberoep betrokken:

Stadsarchief

In 1993 was Jan De Mey medeoprichter van de vzw Levend Archief, vriendenvereniging van het Brugse stadsarchief. Hij werd er onmiddellijk de voorzitter van. Onder zijn leiding vonden talrijke activiteiten plaats:

Op 8 mei 2014 werd hij gevierd naar aanleiding van zijn ontslag als voorzitter. De titel van erevoorzitter werd hem toegekend.

Publicaties

Notariaat

Geschiedenis

Literatuur