Muziek
Vanuit de studie technische bestuurskunde en ook de muziek ging hij werken in de reclamewereld, waar hij verantwoordelijk was voor muziek bij tal van commercials (Massive Music). Ook schreef hij soundtracks voor de korte films Hortum (2010) en Het cadeau (2015). Via een fan kwam zijn werk onder de aandacht van Deutsche Grammophon, dat mogelijkheden zag, ondanks de nadruk van dit platenlabel op klassieke muziek. Beving kreeg daardoor te maken met de strikte scheiding in de muziekwereld, zijn vorm van minimalistische muziek past niet binnen de klassieke muziek (was de mening).
In 2015 verscheen Bevings eerste album Solipsism met modern-klassieke, atmosferische pianostukken. Zelf omschrijft hij zijn composities als "toegankelijke muziek voor complexe emoties". In 2017 verscheen zijn tweede album Prehension in een soortgelijke stijl als zijn debuutalbum. In 2018 volgde Conatus en in 2019 Henosis. In 2021 verzorgde Beving de muziek van de bioscoopfilm Mijn vader is een vliegtuig.
Hij omschrijft zijn werken als een eigen vorm van minimalistische muziek, maar dan wel afwijkend van bijvoorbeeld Steve Reich en Philip Glass. Hij probeert net zoals die twee wel de muziek te ontdoen van versieringen, maar heeft daarin een eigen weg gevonden. Anderen omschrijven zijn stijl als neoklassiek volgens de interpretatie die in de 21ste eeuw soms van deze term gegeven wordt.
Zijn stijl leidde naar optredens in concertgebouwen, maar ook tot optredens op bijvoorbeeld het muziekfestival Lowlands (onder andere in 2025). In november 2025 gaf hij twee concerten in Koninklijk Theater Carré ter viering van tien jaar Solipsism. Het liefst speelt hij op Schimmelpiano’s.
.jpg)
Nederland
