Johan Boelaert (Gent, 6 mei 1942) is een Belgisch arts (internist en nefroloog) en historicus.
Johan Boelaert is een zoon van Raoul Boelaert en Marie-Thérèse Rabozée. Raoul Boelaert was huisarts in Maldegem en werd aan de Katholieke Universiteit Leuven de eerste hoogleraar in huisartsengeneeskunde.
Johan Boelaert trouwde met beeldhouwster Anne Van Canneyt en ze kregen twee kinderen.
Na zijn middelbare studies aan de abdijschool van Zevenkerken in Sint-Andries, promoveerde hij in 1966 tot arts aan de KU Leuven. Hij specialiseerde in de inwendige geneeskunde, met bijzondere expertise in de nefrologie.
Van 1971 tot 1973 werd hij kliniekhoofd in het Hôpital Tenon in Parijs. In 1973 werd hij internist in de afdeling algemene inwendige ziekten van het Sint-Janshospitaal in Brugge. Hij werd directeur van de afdeling infectieziekten. Vanaf 1985 kwam daar de zorg bij voor talrijke hiv-patiënten.
Boelaert ontwikkelde, naast zijn dagelijkse praktijk, een uitgebreide onderzoeksactiviteit.
Het onderzoek werd gevoerd rond de gecombineerde interesse voor de nefrologie en de infectieziekten. Het betrof:
Nadat hij op pensioen ging, bestudeerde Boelaert historische aspecten van de geneeskunde, met een focus op de middeleeuwen en Vlaanderen, waar mogelijk Brugge.