John Ayres Lessard (San Francisco, 3 juli 1920 – East Setauket, 11 januari 2003) was een Amerikaans componist, muziekpedagoog, dirigent en pianist.
John Ayres Lessard (San Francisco, 3 juli 1920 – East Setauket, 11 januari 2003) was een Amerikaans componist, muziekpedagoog, dirigent en pianist.
Lessard groeide op in Palo Alto en zijn ouders waren afkomstig vanuit de Canadese provincie Quebec. Zo kon hij al vlot twee talen - Frans en Engels - praten. Op 5-jarige leeftijd begon hij met pianoles en 4 jaar later met trompetles. Met 11 jaren werd hij lid van het San Francisco Civic Symphony Orchestra. In deze periode studeerde hij privé muziektheorie en piano bij Elise Belenky alsook voor korte tijd bij de componist Henry Cowell. Hij studeerde van 1937 tot 1940 bij Nadia Boulanger, Georges Dandelot, Alfred Cortot en Ernst Levy aan de École Normale de musique de Paris in Parijs en behaalde aldaar zijn diploma's in harmonie, contrapunt en Fuga. Na de bezetting van Parijs in juni 1940 vluchtte hij samen met Nadia Boulanger en ging weer terug naar de Verenigde Staten, waar hij zijn studies bij zijn Franse docente aan de Longy School of Music in Cambridge kon voortzetten. Na het behalen van een verder diploma moest hij dienst verrichten in het United States Army Signal Corps.
In mei 1943 huwde hij met de zangeres Alida White. Als pianist verzorgde hij de première van de 1e Sonate voor piano van Aaron Copland en ontving ervoor een grot lof van de componist, maar ook van de muziekcriticus Virgil Thomson. Vanaf 1963 was hij docent voor muziektheorie en compositie aan de pas opgerichte State University of New York in Stony Brook. In 1990 ging hij met pensioen.
Aanvankelijk was hij als componist beïnvloed door Igor Stravinsky, Claude Debussy en Anton Webern. Na de oorlog had hij het succes, dat verschillende composities, vooral orkestwerken, door bekende dirigenten zoals Leon Barzin, Leonard Bernstein en Thor Johnson in première gingen.