John Norum

Met Europe (1979-1986)

In 1979 vormde John Norum samen met zanger Joey Tempest de band Force, die later Europe zou heten. Europe nam deel aan en won de "Rock-SM" (het Zweeds kampioenschap voor rockmuziek), uitgezonden op televisie in 1982. Hierbij werd Norum verkozen tot beste gitarist en Joey tot beste zanger. De prijs van het kampioenschap was de opname van een studio-album door een klein Zweeds label.

Hun album Europe werd uitgebracht in februari 1983 en werd een hit in het thuisland van de band en in Japan. In februari 1984 verscheen Wings of Tomorrow, het volgende album van de band. Door dit album werd de band erg populair in de Zweedse scene en toerde vervolgens door het hele land. Ook kreeg de band erkenning in Japan. De band tekende bij Epic Records in 1985 en nam aan het eind van dat jaar het album The Final Countdown op. In mei 1986 werd de gelijknamige single uitgebracht en bereikte snel succes in de hitparades van verschillende Europese landen, Japan, en de Verenigde Staten. Een reeks meningsverschillen tussen Norum en de manager van de band, Thomas Erdtman, begonnen zich al voor het begin van de tour voor te doen. Hierdoor besloot de gitarist de band in oktober 1986 te verlaten.

Solocarrière en in andere bands (1987-)

Na Europe te hebben verlaten tekende Norum een solocontract voor drie studioalbums bij Epic Records, het label van Europe. Zijn solodebuut, Total Control, kwam uit in oktober 1987. Norum zong op bijna alle nummers, terwijl Göran Edman zong op de andere drie. Het album was succesvol in Zweden, het bereikte nummer 4 in de Zweedse hitlijsten en kreeg platina status (de single "Let Me Love You" ging ook naar nummer 4 in de Zweedse hitlijsten; de ballad "Back on the Streets" naar nummer 34 in de Billboard US Rock-hitlijst). Norum won alle muziekprijzen van het jaar in het land in 1988.^[bron?] De band toerde vervolgens door Zweden. Hun laatste show vond eind 1988 plaats in het Hammersmith Odeon in Londen, Engeland.

Norums talent, dat duidelijk naar voren kwam op zijn albums met Europe en zijn eerste solo-album, wekte de interesse van zanger Don Dokken van de Amerikaanse band Dokken, die in 1988 uit elkaar ging. Norum werd gevraagd om bij te dragen aan het album Up from the Ashes, dat uitkwam als Don Dokken's eerste soloalbum in 1990. In 1991 gingen ze met het album op tour. Ook bracht Norum in 1990 een live-EP uit: Live in Stockholm, die al in 1988 was opgenomen.

In 1992 werd Norums album Face the Truth uitgebracht. Het album was een project met voormalig Deep Purple-frontman Glenn Hughes, waarbij Hughes vrijwel alle nummers zong. Joey Tempest was ook te gast op het album.

In 1995 verscheen het album Another Destination, Norums laatste release voor Epic Records. Hij toerde achter het album in Zweden met de nieuwe zanger Kelly Keeling, die ook op het album had gezongen. In december 1996 verscheen nog een album, Worlds Away (opnieuw met Keeling als zanger), via een nieuwe platenmaatschappij, Mascot Records. Het jaar daarop werd een show in Japan opgenomen (met nieuwe zanger Leif Sundin), die werd uitgebracht als het album Face It Live. Eind 1997 gaf John Norum met Dokken 15 shows in de Verenigde Staten, als vervanger van George Lynch die de band opnieuw verlaten had.

In 1999 bracht Norum zijn laatste soloalbum uit voor zijn terugkeer naar Europe, Slipped into Tomorrow, met hem op zang. Hij ging op tournee in Scandinavië met Thin Lizzy-gitarist Brian Robertson, die nummers van die band speelde.

Bij de millenniumwisseling nam Norum deel aan het inaugurele concert van Europe voor de Zweedse TV, waarbij hij na 14 jaar afwezigheid weer met de band speelde. Hij voegde zich datzelfde jaar opnieuw bij de band, om in het Hard Rock Cafe in Stockholm de Europe-hit Rock the Night te spelen.^[bron?]

In 2001 trad Norum als officieel lid toe tot Dokken. Ze toerden door de Verenigde Staten in 2001 en brachten in 2002 het album Long Way Home uit. Tijdens een tournee door Europa, niet tevreden met het temperament van Don Dokken, besloot hij de band te verlaten. In 2003 kondigde Europe de officiële heroprichting van de klassieke vijfmansbezetting aan, waarbij Norum officieel terugkeerde in de band, na 17 jaar geen lid te zijn geweest. Hij weigerde een aanbod van UFO voordat hij zich weer bij Europe aansloot (Norum had in 1996 al een aanbod van UFO afgewezen, en ook was de eerder vertrokken Michael Schenker naar de band teruggekeerd toen hij hoorde van het aanbod dat Norum was gedaan).

Sinds 2004 heeft Europe nog zes studioalbums uitgebracht. Tegelijkertijd bracht Norum meerdere solo-albums uit: Optimus (2005), Play Yard Blues (2010) en Gone to Stay (2022). Op alle albums zingt hij.