Jonathan Israel

Jonathan Israel
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Persoonlijke gegevens
Titulatuur/graad doctoraatBewerken op Wikidata
Volledige naam Jonathan Irvine Israel
Geboortedatum 26 januari 1946
Geboorteplaats Londen
Nationaliteit Vlag van Verenigd Koninkrijk Brits
Academische achtergrond
Alma mater Universiteit van Cambridge
Proefschrift Society and politics in seventeenth century Mexico : a study of social tensions and stresses in the central region of the viceroyalty of New Spain, 1620-50Bewerken op Wikidata
Wetenschappelijk werk
Vakgebied Geschiedenis
Instituten Institute for Advanced Study (2001–2016)
University College London (1974–2001)
Onderzoek De Republiek
Overig onderzoek Ideeëngeschiedenis van de Verlichting
Bekende werken The Dutch Republic (1995)
Radical Enlightenment (2001)
Enlightenment Contested (2006)
Democratic Enlightenment (2011)
The Enlightenment That Failed (2019)
Erkenning en lidmaatschap
Lid van British Academy, Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen, Academia Europaea (2000)Bewerken op Wikidata
Prijzen ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw (2004)
Frans Banning Cocqpenning (2012)
Comeniusprijs (2017)
Links
Website
Dbnl-profiel

Jonathan Irvine Israel (Londen, 26 januari 1946) is een Brits historicus, die heeft geschreven over de Nederlandse geschiedenis, het tijdperk van de Verlichting en het Europese jodendom. Israel werd in januari 2001 benoemd tot hoogleraar moderne Europese geschiedenis aan de School of Historical Studies aan het Institute for Advanced Study in Princeton (New Jersey), Verenigde Staten Hij was eerder hoogleraar Nederlandse geschiedenis en instituties aan University College London. Hij is een van de leidende historici over de Verlichting.

Loopbaan

Israel studeerde geschiedenis aan de Universiteit van Cambridge en werd na zijn afstuderen onderzoeksassistent aan de Universiteit van Oxford. Hij promoveerde op een onderwerp uit de zeventiende-eeuwse geschiedenis van Mexico. Hij was verbonden aan de universiteiten van Newcastle-upon-Tyne en Hull en aan University College London waar hij de vroegmoderne geschiedenis van Europa en de koloniale geschiedenis van Spanje doceerde.

In 1985 volgde hij professor K.W. Swart op als hoogleraar Nederlandse geschiedenis in Londen. Hij was de eerste niet-Nederlander op die post. Vanaf 2002 is hij verbonden aan het Princeton Institute of Advanced Studies in de Verenigde Staten. Hij publiceerde vele tientallen artikelen en boeken. Op 10 december 2004 hield Israel de Pierre Bayle-lezing in Rotterdam, die de persoon tot onderwerp had waarnaar de lezing is vernoemd: Pierre Bayle. Van april tot juni 2007 vervulde hij bij de Koninklijke Bibliotheek een fellowship. Tijdens zijn onderzoeksperiode bij de Koninklijke Bibliotheek richtte hij zich op Nederlands spinozisme en radicaal denken als een historisch en cultureel fenomeen van 1670 tot 1800.

In 1995 verscheen zijn monumentale geschiedenis van de Nederlandse Republiek: The Dutch Republic: Its Rise, Greatness, and Fall, 1477-1806.

Israels hoofdwerk, bestaande uit vier delen: Radical Enlightenment (2001), Enlightenment Contested (2006), Democratic Enlightenment (2011) en The Enlightenment that Failed (2019), is een monumentale geschiedenis van de verlichting. In zijn definitie duurde deze periode van 1680-1800. Centraal staat de nadruk op de grote invloed van de 'radicale verlichting' (de term is niet geïntroduceerd door Israel). Aan de bron van deze radicale verlichting staat het werk van de filosoof Baruch Spinoza. Waar eerder gedacht werd dat het spinozisme slechts een geringe invloed heeft uitgeoefend, toont Israel in zijn gedetailleerde werk aan dat deze invloed juist bijzonder groot was, zowel op het Europese vasteland, als ook, in mindere mate, in Groot-Brittannië, Ierland, alsmede in de Verenigde Staten, zoals blijkt uit het werk van Thomas Paine. De radicale verlichting zou, door zijn neiging tot religieus scepticisme en tot de republikeinse staatsvorm, geleid hebben tot de huidige liberaal-democratische staat.

Jonathan Israel is, en dat is uitzonderlijk voor een niet-Nederlander, ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Hij ontving in 2005 een eredoctoraat aan de Universiteit Antwerpen. Op zondag 25 november 2012 werd hij tijdens de vijfde Spinoza-dag in Paradiso onderscheiden met de Frans Banninck Cocqpenning, uitgereikt door de burgemeester van Amsterdam, Eberhard van der Laan, "voor belangrijke bijdragen aan de internationale bekendheid van de stad Amsterdam als historische handelsstad en intellectuele vrijstaat." Ook werd hem de Comeniusprijs 2017 toegekend.

Werken

In het Nederlands verschenen van hem: