| Kanae Hanazawa | ||
|---|---|---|
| Persoonlijke gegevens | ||
| Titulatuur/graad | doctor in de geneeskunde | |
| Geboortedatum | 25 mei 1882 | |
| Geboorteplaats | Chiba | |
| Overlijdensdatum | 22 februari 1950 | |
| Academische achtergrond | ||
| Alma mater | Tokyo Dental College | |
| Erkenning en lidmaatschap | ||
| Ambt | hoogleraar (Tokyo Dental College) | |
Kanae Hanazawa (Japans: 花澤 鼎; 25 mei 1882 – 22 februari 1950) was een Japans tandarts, wetenschapper en mondpatholoog. Hij was hoogleraar aan het Tokyo Dental Medical College, directeur van het daaraan verbonden ziekenhuis en later het eerste hoofd van de voorbereidende afdeling van het Tokyo Dental College. In 1923 behaalde hij aan de Keio-universiteit de graad van doctor in de geneeskunde. Hij wordt beschouwd als de eerste Japanse tandarts die een medisch doctoraat behaalde.
Zijn werk op het gebied van de mondpathologie werd later aan het Tokyo Dental College voortgezet door onderzoekers onder wie Seiichi Matsumiya.
Hanazawa werd op 25 mei 1882 geboren in het district Katori in de prefectuur Chiba als tweede zoon van de familie Nemoto. In 1896 werd hij geadopteerd door de familie Hanazawa en nam hij die familienaam aan.
In 1900 begon hij zijn opleiding aan het Tokyo Dental College en in 1902 studeerde hij af. Daarna bestudeerde hij pathologie aan een onderzoeksinstituut dat verbonden was aan de medische school van Osaka. In 1905 trad hij in dienst van het Tokyo Dental College en in 1907 werd hij hoogleraar aan het Tokyo Dental Medical College.
In 1913 vertrok Hanazawa naar Duitsland en verrichtte hij onderzoek aan de Universiteit van Straatsburg. Na het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog keerde hij in 1914 terug naar Japan.
Na zijn terugkeer hield hij zich voornamelijk bezig met onderwijs en onderzoek in de histopathologie aan het Tokyo Dental Medical College. Vanaf 1920 was hij directeur van het aan de instelling verbonden ziekenhuis.
In 1923 verleende de Keio-universiteit hem de graad van doctor in de geneeskunde. Historisch onderzoek naar het Japanse tandheelkundige onderwijs beschouwt Hanazawa als de eerste tandarts in Japan die een medisch doctoraat behaalde.
Toen het voormalige Tokyo Dental College in 1946 officieel werd erkend, werd Hanazawa het eerste hoofd van de voorbereidende afdeling.
Hanazawa overleed op 22 februari 1950 op 67-jarige leeftijd. Na zijn overlijden zette Seiichi Matsumiya het pathologische onderzoek aan het Tokyo Dental College voort en ontwikkelde hij verschillende experimentele onderzoekslijnen van Hanazawa verder.
Hanazawa's onderzoek richtte zich op orale histologie en mondpathologie, waaronder histopathologisch onderzoek van harde tandweefsels en de tandpulpa. Ook onderzocht hij cariës, geïnfecteerde wortelkanalen en periapicale afwijkingen.
Zijn werk droeg bij aan de ontwikkeling van een histopathologische onderzoekstraditie aan het Tokyo Dental College en aan het gebruik van microscopie binnen de orale histologie en pathologie.
Hanazawa's experimentele onderzoek naar de tandpulpa, geïnfecteerde wortelkanalen en periapicale afwijkingen vormde later een deel van de onderzoekstraditie die door Seiichi Matsumiya werd voortgezet. Matsumiya breidde dit werk uit naar klinische mondpathologie en onderzoek van harde tandweefsels.
In 1915 publiceerde Hanazawa Shika soshiki oyobi byōri kenkyūhō (歯科組織及病理研究法, "Methoden voor het onderzoek van tandheelkundige histologie en pathologie"). Later publiceerde hij werken over tandheelkundige embryologie, histologie, pathologie en geïllustreerde tandhistologie.
Hanazawa bewerkte ook het werk van de Amerikaanse tandheelkundig onderzoeker Willoughby D. Miller voor Japanse lezers. Zijn boek uit 1916, Hozon shikagaku (保存齒科學), gebaseerd op het werk van Miller, werd in latere tandheelkundige geschiedschrijving beschreven als een van de vroege pogingen om de Europese conserverende tandheelkunde in Japan te introduceren.
Hanazawa leverde tevens microfoto's voor de pathologische atlas Byōri soshiki shashin zufu van Hiroshi Kon. Een latere bibliografische studie beschreef het werk als een van de eerste Japanse pathologische atlassen die op originele microfoto's waren gebaseerd en vermeldde Hanazawa's bijdrage aan de microscopische fotografie.
Hanazawa's werk droeg bij aan de totstandkoming van een onderzoekstraditie in orale histologie en mondpathologie aan het Tokyo Dental Medical College. Na zijn overlijden in 1950 zette Seiichi Matsumiya zijn onderzoek voort en breidde het uit, met name op het gebied van de tandpulpa, wortelkanaalbehandeling en mondpathologie.
Deze onderzoekslijn werd later verder ontwikkeld door Matsumiya en andere onderzoekers uit de afdeling, onder wie Shosaburo Takuma. Matsumiya werd later hoogleraar mondpathologie en president van het Tokyo Dental College.
Na Hanazawa's overlijden bleef zijn leerboek Shiga soshiki zusetsu (歯牙組織図説, "Geïllustreerde tandhistologie") in gebruik en werd het herzien. De derde editie werd samengesteld door Seiichi Matsumiya, Takahiro Matsui en Shosaburo Takuma en verscheen in 1957 bij het Tokyo Dental College.
In 1950 schonk Hanazawa's echtgenote Tsuneko zijn persoonlijke bibliotheek aan de bibliotheek van het Tokyo Dental College. Daaruit ontstond de zogenoemde Hanazawa Collection. Volgens de bibliotheek omvat de collectie 424 items.