Kay Qobad is een personage, een sjah, uit het Perzische epos de Shahnameh van de dichter Ferdowsi (10e eeuw). Het epische en mythologische Iraanse erfgoed wordt gedeeld door Perzen, Koerden, Lors en andere Iraanse volkeren. Kay Qobad is de opvolger van Zav, weet de Turaniërs (de nomadische volkeren van het noorden) te verslaan en een vrede met hen te tekenen die vele jaren stand houdt. Hij is de vader van Kay Kavus, Kay Arash, Kay Pashin en Ashkas. Hij sterft na honderd jaar in vrede te hebben geregeerd. Kay Kavus volgt hem op.
Zal zocht een rechtmatige koning voor het land, dat in chaos was gestort. Zijn zoon Rostam ontdekte de prins op een afgelegen plaats op de berg Alborz. De prins droeg de koninklijke glorie, de farr, die koningschap legitimeert. Kay Qobad werd de rechtmatige koning die de staat herstelde door de Turaanse koning Afrasyab af te slaan. De helden zochten niet voor zichzelf de troon. Dat is een teken van hun eer en respect voor het principe van legitiem koningschap en de koninklijke glorie. Via de held Rostam kwam de juiste koning op de troon. Met Kay Qobad begint de dynastie van de 'Kayanische koningen', de dynastie van het heroïsche tijdperk, welke volgt op het tijdperk van de 'Pishdadische koningen'. Kay Qobad is dus de stichter van de 'Kayanische dynastie'.
Kay Qobad symboliseert het thema van legitiem en hersteld waardig koningschap. Hij is de legitieme koning van een koninklijke afstamming, die de goddelijke glorie (gratie gods, de farr) draagt en grootgebracht is om de orde in een staat in chaos te herstellen. Het bezit van de farr rechtvaardigt de heerschappij. Kay Qobad vertegenwoordigt ook het begin van een grote dynastie, de hernieuwing van rechtvaardige heerschappij. Daarnaast vertegenwoordigt hij de samenwerking tussen koning en held, die samen het legitieme koningschap in stand houden.