
Een kruiskoppeling of cardanische koppeling is een koppeling die koppels kan overbrengen van assen die niet in elkaars verlengde staan.
Een aandrijving met een of meer van deze koppelingen heet cardanaandrijving en kan bijvoorbeeld dienen als secundaire (eind-)aandrijving van auto's en motorfietsen.
De cardanas is genoemd naar de Italiaanse renaissancewetenschapper Girolamo Cardano, die met zijn onderzoek naar mechanische koppelingen en gimbalen een belangrijke bijdrage leverde tot de uitvinding. Robert Hooke zette het onderzoek verder. Later zou de Zweedse fysicus Christopher Polhem de kruiskoppeling heruitvinden, onafhankelijk van Cardano of Hooke.
Tijdens het roteren beschrijven de lagers van de scharnieren cirkelvormige banen. Hierdoor wordt bij een scharnierhoek tussen de assen de hoeksnelheid van de ingaande as niet gelijkvormig overgedragen naar de uitgaande as. De uitgaande rotatiesnelheid zal golfvormig zijn, bij kleine hoeken vrijwel sinusvormig. Wiskundig ziet dit er als volgt uit:
Hierin zijn:
De uitgaande snelheid heeft dus een golfverloop met een minimumsnelheid en een maximumsnelheid .
Deze schommeling kan gecompenseerd worden door meerdere kruiskoppelingen te gebruiken, op voorwaarde dat het assensysteem dan aan volgende eisen voldoet:
Als niet aan deze voorwaarden voldaan kan worden en er toch een eenparige overbrenging nodig is, kan een homokinetische koppeling toegepast worden.