| Moerassneeuwhoen IUCN-status: Niet bedreigd (2025) | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
| Soort | ||||||||||||||
| Lagopus lagopus (Linnaeus, 1758) | ||||||||||||||
Verspreidingsgebied van de moerassneeuwhoen ■ broedgebied (donkerblauw)
■ permanent leefgebied (lichtblauw)
■ niet-broedgebied (groen)
| ||||||||||||||
| ||||||||||||||
Het moerassneeuwhoen (Lagopus lagopus) is een vogel uit de onderfamilie van de ruigpoothoenders (Tetraoninae).
Het verenkleed is 's zomers roodbruin en 's winters sneeuwwit. De neusgaten en poten zijn bevederd om warmte vast te houden. De lichaamslengte bedraagt 38 cm en het gewicht 550 tot 700 gram. Het verenkleed van beide geslachten is verschillend.
Deze geharde vogels zijn goed bestand tegen de strenge winters op het noordelijk halfrond. Voor beschutting worden tunnels gegraven in de sneeuw. Het voedsel bestaat uit zaden, jonge blaadjes, knoppen en soms insecten.
Moerassneeuwhoenders komen het hele jaar voor in de noordelijk bergachtige gebieden van Scandinavië, Rusland, Noord-Amerika en Azië.
De soort telt vijftien ondersoorten:
Het Schots sneeuwhoen (L. l. scotica) uit Groot-Brittannië en Ierland wordt vaak ook in dit soort lijstjes gepresenteerd.
De totale populatie wordt geschat op 10-30 miljoen volwassen vogels. Op de Rode lijst van de IUCN heeft de soort de status van niet bedreigd.