Het Land der Steden (Russisch: Страна городов, ook: Волго-уральским очагом культурогенеза, Wolga-Oeral-centrum van culturele ontstaansgeschiedenis) is de conventionele naam voor het gebied in de Zuidelijke Oeral, waarbinnen oude walburchten van de Sintasjtacultuur uit de midden-bronstijd (ongeveer 3000 - 2000 voor Christus) werden gevonden. De bekendste nederzetting in het "Land der Steden" is Arkaim.
De eerste nederzettingen werden ontdekt in de jaren '60 en '80 van de 20e eeuw. Een van de eerste werd gevonden in 1968 nabij de Sintasjta-rivier (bovenloop van de Zjelkoear, een zijrivier van de Tobol), waarvan de gevonden nederzetting de naam kreeg. Kort na de ontdekking van andere nederzettingen begonnen archeologen de term "Sintasjtacultuur" te gebruiken. Een aantal wetenschappers, waaronder Gennadi Zdanovitsj, onderscheidde het van de Andronovocultuur.
Veel sites werden beschadigd als gevolg van economische activiteiten, maar Arkaim werd gered. Het was de bedoeling om een stuwmeer te creëren dat het grondgebied van Arkaim zou overstromen. In de jaren tachtig werd begonnen met de grondwerken van de waterkering tussen het Zmejnaja-gebergte en de Gratsjinaja-heuvel, maar sociale bewegingen stopten dit project.
Het "Land der Steden" ligt op het grondgebied van de oblasten Tsjeljabinsk en Orenburg en de republiek Basjkortostan van de Russische Federatie, en in het noorden van Kazachstan. De nederzettingen liggen verspreid over een gebied met een omtrek van 350 km. Met behulp van luchtfotografie zijn veel oude nederzettingen gevonden. Anno 2023 zijn op de meeste locaties nog geen archeologische opgravingen uitgevoerd.
Alle gevonden nederzettingen zijn verenigd door een soortgelijk type structuur, organisatie van stedelijke infrastructuur, bouwmaterialen, bestaanstijd en dezelfde topografische logica. De steden hadden een ronde of ovale vorm en waren omgeven door een stadsmuur. Publieke en private ruimtes grensden aan de muur. Binnen elke stad was er een stormriool dat water buiten de stad afvoerde. Er werden nabij de steden begraafplaatsen ingericht, en stallen voor dieren gebouwd, op het grondgebied van het "Land der Steden" werden plaatsen gevonden waar grondstoffen voor de metallurgie gewonnen werden.
Alle versterkte nederzettingen werden in drie verschillende vormen gebouwd:
De term "land" beschrijft deze organisatie van steden het beste. Naast het feit dat alle gevonden steden in dezelfde periode op een compact grondgebied zijn gebouwd, in dezelfde architecturale stijl en met behulp van dezelfde technische oplossingen en vergelijkbare materialen, zijn er ook andere gemeenschappelijke eigenschappen zichtbaar. De steden van de Sintasjtacultuur werden bewoond door mensen van dezelfde etnische groep en voerden soortgelijke economische activiteiten uit. Het is onbekend wat de politieke verhoudingen waren tussen de steden binnen het "land". De steden lagen op een afstand van maximaal 70 km van elkaar, wat geschikt was voor een eendaagse reis van de ene nederzetting naar de andere. Een dergelijke locatie van nederzettingen maakte het mogelijk om gemakkelijk economische betrekkingen te onderhouden, of het nu ging om handel, het uitwisselen van grondstoffen of specialisten, en om voor militaire doeleinden het zenden van versterkingen naar de plaats van dreiging te verzekeren.
Om verschillende redenen zijn de steden unieke archeologische sites:
Ook:
Ook:
