| Laurent Chappis | ||||
|---|---|---|---|---|
| Persoonsinformatie | ||||
| Geboortedatum | 8 mei 1915 | |||
| Geboorteplaats | Aix-les-Bains | |||
| Overlijdensdatum | 28 december 2013 | |||
| Overlijdensplaats | Chambéry | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Beroep(en) | architect, stedenbouwkundige | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Leermeester(s) | André Leconte, Emmanuel Pontremoli | |||
| ||||
Laurent Chappis (Aix-les-Bains, 8 mei 1915 – Chambéry, 28 december 2013) was een Frans architect en stedenbouwkundige.
Chappis studeerde architectuur in Grenoble, waar hij ook een liefde ontwikkelde voor de bergen en het skiën. Hij vervolgde zijn studies in Parijs en maakte ze af in gevangenschap tijdens de Tweede Wereldoorlog. Zijn diploma als stedenbouwkundige behaalde hij met een studie voor de inrichting van Les 3 Vallées, een reusachtig skigebied dat bijna 30 jaar later gerealiseerd zou worden.
Zijn eerste grote project als architect-stedenbouwkundige was de woonwijk Le Biollay in Chambéry, een geheel van acht woonblokken in een groen park. In 2003 kreeg Le Biollay van het Franse ministerie van Cultuur het label Patrimoine du xxe siècle. In 1951 richtten Chappis, Roger Berthe voor wie hij tot dan werkte, en Pierre Jomain een gezamenlijk architectenbureau op. Berthe-Chappis-Jomain kreeg de opdracht voor verschillende wijken en sociale woningbouw in de regio.
Tegelijkertijd was Chappis geïnteresseerd in de stedenbouwkundige ontwikkeling van skigebieden. In 1946 kreeg hij de opdracht van het departement Savoie om veldonderzoek te doen naar de mogelijkheden van Les 3 Vallées en om, op het grondgebied van de gemeente Saint-Bon-Tarentaise, een skistation te tekenen dat in die nieuwe plannen paste. Tien jaar lang was hij er hoofdstedenbouwkundige. Samen met ingenieur Maurice Michaud ontwikkelde hij Courchevel 1850. Courchevel werd een volledig nieuw soort skidorp: gebouwd op hoogte, met een front de neige (of grenouillère) gericht naar de pistes op het zuiden, en een noordzijde met parkeerplaatsen en toegangswegen. Onder Chappis' leiding werd er in Courchevel geëxperimenteerd met moderne chalets, geen kopieën van de traditionele bouwwerken maar ontworpen in functie van de gebruiksnoden van skiërs. Een voorbeeld daarvan is Chalet Lang van architect Denys Pradelle.
Verder was Chappis betrokken bij Méribel, Tignes, La Rosière, Le Revard, Flaine, La Foux d'Allos, Chamrousse en Les Sept Laux. Van 1958 tot 1975 was hij in dienst van het departement Isère, in welke rol hij bestaande skidorpen onder handen nam. Hij volbracht ook opdrachten voor skigebieden in Italië, Oost-Europa, de Sovjet-Unie en Argentinië.
Vanaf de jaren 1960 verzette Chapis zich tegen de plans neige, overheidsgestuurde ontwikkeling van industriële skioorden, geleid door onder andere Michaud. Chappis betreurde bijvoorbeeld hoe in het relatief kleinschalig getekende Courchevel al snel de winsten van ontwikkelaars voorop kwamen te staan. Op het einde van zijn leven zette hij zich in voor een duurzamer, democratischer gebruik van de Alpen.
