Levensbeschouwing of levensovertuiging, is een visie op wat het leven betekent, wat de waarde ervan is en hoe het geleefd moet worden.
Een verwante term is filosofie, met dien verstande dat filosofie een gerichte activiteit, op rationele grondslag is. Een levensbeschouwing heeft dikwijls een minder rationele basis.
Zo beroepen de aanhangers van verschillende religies en van esoterische stromingen zich op een (al dan niet voor iedereen toegankelijke) openbaring van buitenaf. Andere levensovertuigingen beroepen zich op een 'innerlijke stem' (eigen geweten of gevoel) of op culturele tradities.
'Ideologie' en 'wereldbeeld' zijn termen die overlappen of geassocieerd worden met het begrip levensbeschouwing. Een levensovertuiging geeft mensen antwoord op hun bestaansvragen, zoals de vraag naar de zin van het leven.
Er bestaan religieuze en seculiere levensbeschouwingen. Een religieuze levensbeschouwing stelt het bestaan van een of meer goden centraal, en geeft antwoord op de vragen die daaruit voortvloeien.
Seculiere levensbeschouwingen stellen de individuele mens centraal, zoals het humanisme, of de maatschappij, bijvoorbeeld het communisme. Het bestaan van goden wordt buiten beschouwing gelaten. Het seculiere existentialisme benadrukt de verantwoordelijkheid van de individuele mens om zijn eigen leven zin en vorm te geven.
Verschillende levensbeschouwingen hebben uiteenlopende visies op de belangrijkste levensvragen:
In Nederland verwijst de term bijzonder onderwijs naar scholen van een zekere levensbeschouwelijke richting, met name op godsdienstige grondslag: protestants-christelijk en rooms-katholiek. Dit onderwijs staat naast het openbaar onderwijs, scholen die door de overheid worden ingericht, en geacht worden geen bepaalde levensovertuiging aan te hangen. Het schoolvak levensbeschouwing op de middelbare school, is bedoeld om jongeren verschillende alternatieven te laten zien voor de ontwikkeling van hun zelfbewustzijn en hun identiteit.