De liebaards waren de aanhangers van de Vlaamse graaf Gwijde van Dampierre in de Vlaamse Opstand (1297-1305). De tegenstanders van de liebaards waren de koningsgezinde leliaards, Vlaamse edellieden en oligarchen die de Franse koning Filips de Schone steunden.
De benaming liebaard stamt uit de heraldiek en betekent luipaard of leeuw. Het is een verwijzing naar de Vlaamse Leeuw, het symbool van het graafschap Vlaanderen. In hun eigen tijd sprak men van de amici comitis en de partie li conte (vrienden of partij van de graaf).
Liebaards werden veel later ook klauwaards genoemd, een term die origineel ingang vond in de jaren 1380 in een andere betekenis. Schrijver Hendrik Conscience koos om de liebaards in zijn roman De leeuw van Vlaanderen klauwaards te noemen, wellicht om de gelijkenis met leliaards te vermijden.