Men noteert het lineaire omhulsel van gekozen vectoren als . De notatie is van het Engelselinear span afgeleid. De vectoren worden de opspannende vectoren van genoemd. Men zegt meestal dat het lineaire omhulsel door deze vectoren wordt opgespannen, maar voortgebracht kan ook. De vectoren worden uit de vectorruimte gekozen, waarvan de dimensie gelijk aan is. is een vectorruimte over een lichaam (Ned) / veld (Be).
Het lineaire omhulsel van de vectoren is de lineaire deelruimte
Men noteert het lineaire omhulsel van de vectoren als . Andere notaties zijn en . Alle vectoren die in voorkomen zijn een lineaire combinatie van deze vectoren . De dimensie van en het aantal gekozen vectoren mogen eventueel oneindig zijn.
Wanneer het aantal gekozen vectoren gelijk is aan de dimensie van en zij lineair onafhankelijk zijn, is het lineaire omhulsel van die vectoren gelijk aan zelf. Wanneer een vectorruimte door de vectoren wordt opgespannen, , kunnen er van deze vectoren worden gekozen, , zodat zij een basis van vormen.
De door opgespannen ruimte verandert niet
als men aan de gekozen vectoren nog een extra vector toevoegt,
als men een van de vectoren weglaat, die een lineaire combinatie is van de andere vectoren,
als men een van de vectoren met een van nul verschillend getal vermenigvuldigt, dus met een scalair of
als men bij een van de vectoren een andere vector optelt.