| Louis Sourie | ||||
|---|---|---|---|---|
| Algemene informatie | ||||
| Geboren | 24 mei 1910 Sint-Kruis | |||
| Overleden | 22 augustus 1962 Brugge | |||
| Nationaliteit | Belgische | |||
| Geboorteland | België | |||
| Beroep | Schrijver | |||
| Bekend van | Biografieboeken | |||
| Familie | ||||
| Kinderen | 6 | |||
| ||||
Louis Sourie (Sint-Kruis, 24 mei 1910 – Brugge, 22 augustus 1962) was een Vlaams schrijver.
Sourie was een literaire autodidact. Na enkele jaren kantoorbediende te zijn geweest, werd hij rijkswachter. Hij ontpopte zich tot literator.
Tijdens de oorlog publiceerde hij artikels en boekbesprekingen in Het Nieuws van de Dag, een in 1885 gestichte katholieke krant, die zich tijdens de Tweede Wereldoorlog kon handhaven als een van de zogenaamde niet-gebonden publicaties, die van nabij werden gecontroleerd door de Duitse censuur en trachtten een min of meer neutrale koers te varen. Dit leidde tot incidenten met de Duitsers en op 17 mei 1944 werd het dagblad verboden.
Sourie werd na de oorlog een productief schrijver. Hij kreeg vooral bekendheid met zijn boek over de priester en humorist Lodewijk Van Haecke, met wie hij langs moederszijde verwant was. Hij schreef ook veel artikels over de olijke priester, onder meer in het tijdschrift Sint Tillo's Missiebond.
Hij publiceerde verder boekbesprekingen en artikels in Boekengids, Kunsttijdschrift Vlaanderen, Streven, Dietsche Warande en Belfort enz.
Hij behoorde tot de stichters van het West-Vlaams Christelijk Kunstenaarsverbond en was medeoprichter van het kunsttijdschrift West-Vlaanderen, later Vlaanderen.