| Andesvos IUCN-status: Niet bedreigd (2016) | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Taxonomische indeling | ||||||||||||
| ||||||||||||
| Soort | ||||||||||||
| Lycalopex culpaeus (Molina, 1782) | ||||||||||||
Verspreidingsgebied van de andesvos L. c. reissii
L. c. andinus
L. c. smithersi
L. c. culpaeus
L. c. magellanicus
L. c. lycoides | ||||||||||||
| ||||||||||||
De andesvos (Lycalopex culpaeus) is een hondachtige.
Op de manenwolf na is de andesvos de grootste hondachtige van het continent. Qua uiterlijk lijkt de andesvos veel op de vos (Vulpes vulpes). De vacht is grijs met rood, de kin is wit, de poten zijn rood en er loopt een slecht zichtbare streep over zijn rug. De pluizige staart heeft een zwarte punt. Aan weerszijden van de snuit bevindt zich een lichte vlek. De lichaamslengte bedraagt 60 tot 120 cm, de staartlengte 30 tot 45 cm en het gewicht 5 tot 13,5 kg.
Het voedsel van de nachtactieve andesvos bestaat uit knaagdieren, konijnen, vogels en hagedissen. Heel soms eet deze vos ook weleens planten en aas. Het is tevens een kippendief, waardoor het dier fel bejaagd wordt. Bij een groot voedselaanbod wordt de buit begraven of verborgen onder stenen of hout voor later gebruik.
De andesvos leeft in paren en komt voor in de open bergachtige gebieden en op de grazige pampa's van Zuid-Amerika, en wel van Ecuador en Peru tot de regio's van Patagonië en Vuurland. Ook in de zuidelijke regio's van Colombia komen populaties voor. Ze komen voor in struikgebieden op de steppen, maar ook in heuvelland en woestijnen.
Zes ondersoorten worden onderscheiden: