
Macrogol, ook bekend als polyethyleenglycol (PEG), wordt gebruikt als medicijn om constipatie bij kinderen en volwassenen te behandelen. Het wordt ook gebruikt om voor een colonoscopie de darmen te legen. Het wordt via de mond ingenomen, opgelost in water. De voordelen treden meestal binnen drie dagen op. Het wordt ook gebruikt als hulpstof.
Bijwerkingen kunnen zijn: winderigheid, buikpijn en misselijkheid. Zeldzame maar ernstige bijwerkingen kunnen onder meer een abnormale hartslag, toevallen en nierproblemen zijn. Gebruik tijdens de zwangerschap lijkt veilig te zijn. Het is als een osmotisch laxeermiddel geclassificeerd. Het werkt door het verhogen van de hoeveelheid water in de ontlasting.
Macrogol werd in 1980 als darmpreparaat in gebruik genomen en voor medische doeleinden goedgekeurd.
Soms worden er elektrolyten aan Macrogol toegevoegd, dit helpt om de normale hoeveelheden elektrolyten in het lichaam niet te verstoren. Deze elektrolyten op zichzelf hebben echter geen laxerende werking.
Contra-indicaties voor als laxeermiddel oraal ingenomen macrogol zijn darmperforatie, darmobstructie, inflammatoire darmziekten en toxisch megacolon.
De doses macrogol als hulpstof zijn te laag om relevante contra-indicaties te hebben.
Allergie voor macrogol is zeldzaam en komt meestal voor als een allergie voor een toenemend aantal ogenschijnlijk niet-gerelateerde producten, waaronder cosmetica, medicijnen die het als hulpstof gebruiken, en peri-procedurele stoffen zoals ultrasone gel.