Marcel van Maele (Brugge, 10 april1931 – Antwerpen, 24 juli2009) was een Belgisch dichter, toneelschrijver en plastisch kunstenaar. In 1962 richtte hij samen met enkele gelijkgezinden het avantgardetijdschrift Labris op, en was hij lid van de schrijversgroep de Zestigers.
Van Maele had een zwakke gezondheid. Vanaf 1982 ging zijn gezichtsvermogen sterk achteruit, en gedurende de laatste decennia van zijn leven was hij volledig blind.
Bibliografie
Soetja (1956)
Rood en groen (1957)
Pamflet 1/Poëtische nota's over het bewustzijn (1960)
Ik ben een kannibaal (1961)
Ademgespleten (1962)
Het manuscript (one act play, 1962)
Zwarte gedichten (1963)
De Bunker (one act play, 1963)
Medgar Evers te Jackson vermoord (1964)
De veroordeling van Marcel van Maele, gevolgd door een verrassende vrijspraak (eenakter, 1966)
Imponderabilia (1966)
Kraamanijs (1966)
Een zachtgroen bed vol bloed (toneelstuk, 1968)
No Man's Land (1968)
Scherpschuttersfeest (1968)
Zes nooduitgangen en één hartslag (1968)
De hamster van Hampstead (1969)
Hoera, wij hebben een bloedeigen heilig tuintje (1969)