Levensloop
Maria van Daalen studeerde Nederlandse taal- en letterkunde aan de Vrije Universiteit Amsterdam, afstudeeronderwerp: Middelnederlandse hoofse lyriek (Gruuthuse-handschrift). Zij publiceerde van midden jaren tachtig tot 2005 regelmatig artikelen in dagblad Trouw.
In 1985 debuteerde ze met een reeks gedichten in Raster nr. 34. In 1989 verscheen haar debuutbundel Raveslag, die een jaar later werd genomineerd voor de C. Buddingh'-prijs. Van 1992-1994 was ze redacteur van tijdschrift De Revisor. Ze publiceerde verder onder meer in Lust en Gratie, De Gids, DW B (ze was enige jaren lid van de redactieraad) en in Kluger Hans, Awater, Parmentier, Ooteoote en Tzum. Haar Amerikaans-Engelse werk verscheen in diverse buitenlandse tijdschriften. Ze trad op bij poëziefestivals in binnen- en buitenland vanaf 1992.
In 1995 nam ze op voordracht van (toen nog) het Nederlands Literair Productie- en Vertalingenfonds deel aan het International Writing Program van de Universiteit van Iowa. Ze bleef er nadien nog een jaar wonen als Writer-In-Residence/gastschrijver, reisde rond en trad op in het hele land, merendeels op uitnodiging van consulaten en van de ambassade, en organiseerde een festival in Iowa City. (NB: Elders wordt soms vermeld dat Van Daalen studeerde voor MFA, maar dat is onjuist.)
Van september 1998 tot juni 2000 doceerde ze Creative Writing bij American Studies aan de Rijksuniversiteit Groningen. Tot haar studenten behoorden onder meer Tsead Bruinja en Ramona Maramis. In september 1998 werd ze tevens coördinator van het Groningse Winterschrift, dat voor het laatst plaatshad in 2000. Erna nam ze het initiatief tot No[o]rdschrift (t/m 2005), ook een jaarlijks festival, het eerste streektaalfestival in Nederland en het nabij gelegen Oost-Friesland, met dichters uit Groningen, Leeuwarden, Bremen en Oost-Friesland. In 2010 vroegen Jasper Henderson en René van Stipriaan haar als medeorganisator van De Langste Dag, een poëzieprogramma vol eerbetoon aan de grote voorgangers.
In 2003 verbleef Van Daalen met een beurs van het Fonds voor de Letteren twee maanden in het Canadese Montréal en las ze er voor op literaire festivals (Bleu Métropolis in Montréal en Rencontre in Québec).
Van 2006 tot 2011 was Van Daalen docent Poëzie aan de Schrijversvakschool Amsterdam. Van april tot oktober 2007 hield ze met Het Spreek Uur een maandelijks interviewprogramma met dichters in het Corrosia theater in Almere. In 2011 en 2012 gaf ze een cursus Creative Writing aan Summer School Almere. In Almere Buiten staan twee gedichten van haar op de muur van een huis. Een ander gedicht staat op een muur van het NIAS, toen nog in Wassenaar, waar ze gastschrijver was in het eerste semester van 2010. In opdracht van het NIAS schreef ze het gedicht De taal van de boodschapper, dat ze op 26 mei 2016 voorlas naar aanleiding van de verhuizing van deze instelling naar Amsterdam.
Maria van Daalen houdt zich actief bezig met de religie Haïtiaanse vodou, een van de ca. 25 religies in de groep Afrikaans-Amerikaanse religies. In 2007 mondde dit uit in haar wijding tot mambo asogwe (vodoupriesteres, hoogste graad, te Haïti. Van Daalen publiceert regelmatig over vodou en adviseert van tijd tot tijd musea over aanstaande tentoonstellingen. In 2022 doneerde zij haar vodou-altaren aan het Nationaal Museum van Wereldculturen. Deze altaren waren tot 22 mei 2023 te zien in het Afrika Museum, in de tentoonstelling Healing Power en van 15 december 2024 t/m 20 april 2025 in Fondation Opale, Zwitserland, in de tentoonstelling Rien de trop beau pour les dieux.
Maria M. de Rooij [Maria van Daalen] is een kleindochter van Machiel Wilmink.
![Muurgedicht van Van Daalen bij [voorheen] het NIAS](https://nl.wikipedia.org/wiki/Bestand:NIAS7.JPG)
Nederland
