| Mario Merz | ||||
|---|---|---|---|---|
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboren | Milaan, 1 januari 1925 | |||
| Overleden | 9 november 2003 | |||
| Nationaliteit | Italië | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Opleiding gevolgd aan | Universiteit van Turijn | |||
| Beroep | beeldend kunstenaar | |||
| Werkveld | beeldhouwkunst | |||
| Floruit | 1973 | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Jaren actief | 1950 – 2003 | |||
| Stroming | Arte Povera | |||
| Stijl | arte povera | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Kunstenaarsmaplocatie | National Gallery of Art-bibliotheek | |||
| Prijzen en erkenningen | Goslarer Kaiserring, Praemium Imperiale (2003), Arnold-Bodeprijs (1981), Ridder Grootkruis in de Orde van Verdienste van de Italiaanse Republiek (1996) | |||
| Links | ||||
| RKD-profiel | ||||
| ||||
Mario Merz (Milaan, 1 januari 1925 – Turijn, 9 november 2003) was een Italiaans kunstenaar.
Hij heeft meerdere kunstwerken gemaakt
De werken van Mario Merz behoren tot de arte povera.
Denken is kunst, kunst is maken, niet spreken. Kunst is niet bedoeld om iets uit te leggen, maar dat te laten zijn wat je onmogelijk kunt uitleggen

In 1972 en 1982 nam Mario Merz deel aan de Documenta 5 en 7 in Kassel en in 1976 aan de Biënnale van Venetië.
Mario Merz werd bekend met iglo-achtige bouwsels en een zoektocht naar de wetmatigheden van de natuur. Hij gebruikte bij voorkeur natuurlijke materialen als leisteen, bijenwas en jute en hij maakte vaak combinaties met glas, keramiek en neonlicht.