Marqueterie is een vorm van artisanaal inlegwerk waarbij dunne stukken van verschillende materialen als een legpuzzel op elkaar aansluiten om tot een gewenst patroon of tekening te komen.
Marqueterie wordt vervaardigd door dun materiaal, zoals verschillende houtsoorten, schildpad, brons of ivoor, laagsgewijs te stapelen. Bovenop komt een ontwerptekening: wanneer langs de lijnen van de tekening door het hele pakket heen gezaagd wordt, ontstaan afzonderlijke onderdelen die vervolgens, vergelijkbaar met een puzzel, kunnen worden geassembleerd tot een volledig patroon.
Er zijn in de loop der tijden echter ook andere technieken ontwikkeld, waarvan de meest moderne het snijden van de stukken middels een lasersnijder is. Voor het zagen van houtfineer is in de 17e eeuw een speciaal instrument ontwikkeld, genaamd de chevalet de marqueterie.
Met marqueterie kunnen gedetailleerde voorstellingen worden samengesteld, veelal in meubelstukken. Ook in gevels van gebouwen treft men marqueterie aan. Bij meer geometrische, herhalende vormen spreekt met gewoonlijk van parqueterie.
De techniek werd in Europa met name in de late 17e en 18e eeuw veel toegepast binnen de Franse meubelschool. Meubelmakers zoals Pierre Golle, André-Charles Boulle en Jan van Mekeren werden door hun toepassing van deze techniek bijzonder bekend en produceerden daarbij diverse topstukken.
Bij marqueterie liggen de verschillende onderdelen van het geheel allemaal in hetzelfde (gefineerde) vlak, bovenop het blindhout. Het moet daarom niet verward worden met intarsia, waarbij eerst een uitsparing weggesneden moet worden uit massief hout.
