
Musango is een geslacht van plantenetende dinosauriërs, een basaal lid van de Sauropodomorpha, dat tijdens het late Trias leefde in het gebied van het huidige Zimbabwe. De enige benoemde soort is Musango matusadonaensis.
Aan de zuidelijke oever van het Karibameer groef een team Zuid-Afrikaanse paleontologen van een woonboot uit fossielen op in het Musangogebied dat daar speciaal voor vrijgegeven werd. In maart 2018 vond Paul Barrett een skelet. In 2021 werd dit in de wetenschappelijke literatuur gemeld als een onbepaald lid van Archosauria, maar géén dinosauriër. De resten werden daarna verder geprepareerd door Mabote Louw waarna men tot de conclusie kwam dat het meer bepaald toch een nog onbekende soort dinosauriër betrof.

In 2026 werd de typesoort Musango matusadonaensis benoemd en beschreven door Paul Michael Barrett, Jennifer Botha, Lara Sciscio, Brandon P. Stuart, Jack Lovegrove, Darlington Munyikwa, Michel Zondo, Timothy J. Broderick, Steve F. Edwards, Edward Mbambo, Kimberley E.J. Chapelle, Kathleen N. Dollman, Steve Tolan en Jonah Nathaniel Choiniere. De geslachtsnaam is identiek aan die van het vondstgebied. De soortaanduiding verwijst naar de herkomst bij het Matusadona National Park.
Het holotype, NHMZ 2583, is gevonden in een laag van de Pebbly Arkose Formation die dateert uit het Norien, ongeveer 210 miljoen jaar oud. Het bestaat uit een skelet zonder schedel. Het omvat vijf ruggenwervels, twee sacrale wervels, vijftien staartwervels, ribben, buikribben, drie chevrons, de linkerschoudergordel, het linkeropperarmbeen, een handklauw, het linkerdarmbeen, het rechterschaambeen, het rechterscheenbeen, het rechterkuitbeen, het linkersprongbeen, het linkerhielbeen, een vijfde linkermiddenvoetsbeen en een teenkootje. Het is een bijna volwassen individu, met acht groeiringen.
De lengte van het holotype van Musango is geschat op vierenhalve meter. Het gewicht is geschat op 222 kilogram.
De beschrijvers stelden een aantal onderscheidende kenmerken vast. Zes daarvan zijn autapomorfieën, unieke afgeleide eigenschappen. De middelste staartwervels hebben uitzonderlijk langwerpige zijuitsteeksels, meer dan tweemaal zo lang als de breedte overdwars van het wervellichaam en langer dan de horizontale lengte van het wervellichaam. Het schouderblad is kort en gedrongen, in het middendeel met 60% van de hoogte van het uiteinde aan de zijde van de ruggengraat. De kam op het darmbeen boven het heupgewricht is achteraan gevorkt. Het beenschort tussen de schaambeenderen is sterk van voor naar achter verbreed ten opzichte van de binnenrand. De bovenste verbreding van het kuitbeen heeft een diepe uitholling op het binnenvlak. Van de achterste binnenhoek van de opgaande tak van het sprongbeen lopen min of meer evenwijdige richels naar achteren en binnen uit.
Daarnaast is er een unieke combinatie van op zich niet unieke kenmerken. Bij de zijuitsteeksels van de middelste staartwervels zijn de uiteinden horizontaal verbreed en waaiervormig. Bij de middelste staartwervels zijn de gewrichtsfacetten ovaal, verticaal hoger dan overdwars breed. De onderzijde van het schouderblad is horizontaal smal vergeleken met de horizontale breedte van het ravenbeksbeen. De bult op de voorrand van het schaambeen voor de aanhechting van de musculus ambiens steekt duidelijk uit en is min of meer driehoekig van vorm. De binnenzijde van de bovenste verbreding van het kuitbeen toont een opstaande richel op de middenlijn die naar beneden uitloopt.
Musango is binnen de Sauropodomorpha in de Unaysauridae geplaatst als zustersoort van Musankwa, in hetzelfde gebied gevonden.