| Muurschotelkorst | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
| Soort | ||||||||||||||
| Protoparmeliopsis muralis (Schreb.) M. Choisy (1929) | ||||||||||||||
| Synoniemen | ||||||||||||||
|
Lichen muralis | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
Muurschotelkorst (Protoparmeliopsis muralis) is een korstmossoort uit de familie Lecanoraceae. De soort werd eerder ingedeeld in het geslacht Lecanora, onder de naam Lecanora muralis.
Muurschotelkorst is een placodioid korstmos met een erg variabel uiterlijk. Het thallus ligt dicht op het substraat. Het rondachtige thallus is bleek (grijs)groenachtig en kan tot 10 cm in diameter worden. Aan de rand is het korstmos duidelijk gelobd. De smalle lobben zijn langwerpig, radiaal gericht, min of meer vertakt en vaak verder vertakt aan de rand. De lobben zijn ongeveer 1,5–4,5 mm lang en 0,5–0,6 mm breed. De buitenranden van de lobben zijn donkerder, soms blauwgroen tot zwart. Het midden is 0,5–2 mm (of meer) dik.
De apotheciën staan dicht bij elkaar en zijn binnen het thallus meestal van vergelijkbare grootte. De apotheciumschijven zijn beige, lichtbruin tot bleek bruingroen of roodbruin van kleur en bereiken een diameter van maximaal 1,5 mm. De apotheciumschijf is omrand met een geelachtige rand, vergelijkbaar met de kleur van het thallus. De apotheciën zijn afgerond, maar kunnen door onderlinge druk vervormd raken.
De asci bevatten acht sporen. De ascosporen zijn hyalien, ellipsoïde, niet gesepteerd en meten 8–13(–15) × (3,5–)4,5–7 µm.
Dit korstmos heeft meestal de volgende kleurreacties: K−, C− en P−. De cortex (schorslaag) reageert meestal KC+ geel tot goudgeel, terwijl de medulla (merg) doorgaans KC− is.
Muurschotelkorst groeit hoofdzakelijk als epiliet op allerlei steentypen, zoals basalt, puimsteen, ryoliet, graniet, zandsteen en kalksteen. Hij groeit vooral op horizontale, tijdelijk vochtige kalkrijke oppervlakken, zoals stoeptegels en bovenkanten van baksteenmuren. Zeldzaam leeft hij epifyt op boomschors.
In de syntaxonomie wordt muurschotelkorst gerekend tot de kenmerkende soorten van steenbewonende korstmossengemeenschappen. De soort komt onder meer voor in vegetaties van de klasse Verrucario-Grimmietea anodontis.
Muurschotelkorst heeft een wereldwijde verspreiding en komt onder meer voor in Europa, Azië, Noord-Amerika, Zuid-Amerika, Afrika, Macaronesië, Oceanië en Australazië. Binnen Centraal-Europa is de soort algemeen. In Nederland is hij een vrij algemene soort en komt hij verspreid over het hele land voor.
De soortaanduiding muralis is afgeleid van het Latijnse woord murus, dat 'muur' betekent, en verwijst naar het voorkomen van de soort op muren en andere stenige oppervlakken.