| Neusberen | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||||
| Rode neusbeer in Zoo Augsburg (Nasua nasua) | ||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||
| ||||||||||
| Geslacht | ||||||||||
| Nasua Schinz, 1780 | ||||||||||
| Typesoort | ||||||||||
| Viverra nasua Linnaeus, 1776 | ||||||||||
 | ||||||||||
| Verspreidingskaart:
■ N. narica
■ N. nasua | ||||||||||
 Afbeeldingen op Wikimedia Commons | ||||||||||
 Neusberen op Wikispecies | ||||||||||
| ||||||||||
Neusberen (Nasua) zijn een geslacht van insectivore zoogdieren uit de familie van de wasberen (Procyonidae), die voorkomen in Midden- en Zuid-Amerika.
Neusberen hebben een lange staart die rechtopstaat wanneer ze lopen, en vaak geringd is. De neus is vrij lang en steekt ver over de bovenkaak uit. De lichaamslengte bedraagt, inclusief staart, 100 tot 120 cm, waarbij de staart al de helft van de totale lichaamslengte inneemt. Het gewicht kan variëren van 5 tot 12 kg.
Behalve insecten eten ze ook fruit en paddenstoelen, maar ook hagedissen, vogelspinnen en krabben staan op het menu, die ze met hun klauwen uit hun holen graven. Ze zijn niet genegen om hun voedsel te delen met soortgenoten en zullen dit ook hardnekkig verdedigen. Op zoek naar insecten, draaien ze stenen om.
Neusberen komen voor van het noorden van Argentinië tot aan het noorden van Mexico en het grensgebied in de Verenigde Staten.
Er worden drie soorten in dit geslacht geplaatst:
De Nelson-neusbeer, die enkel op het Mexicaanse eiland Cozumel voorkomt, werd vroeger onderscheiden als een apart soort (Nasua nelsoni), maar wordt nu meestal beschouwd als een ondersoort van de witsnuitneusbeer, met de wetenschappelijke naam Nasua narica nelsoni.
