De Nephieten zijn een volk dat wordt beschreven in het Boek van Mormon, een heilig geschrift van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen en andere religieuze gemeenschappen binnen de beweging van de heiligen der laatste dagen. Volgens het Boek van Mormon leefden de Nephieten gedurende ongeveer duizend jaar op het Amerikaanse continent. Hun geschiedenis omvat oorlogen, perioden van vrede, religieuze ontwikkelingen en uiteindelijk de ondergang van hun beschaving aan het einde van de vierde eeuw na Christus.
Volgens het Boek van Mormon stammen de Nephieten af van een groep Israëlieten die omstreeks 600 voor Christus onder leiding van de profeet Lehi Jeruzalem verliet. Lehi zou door God zijn gewaarschuwd voor de naderende verwoesting van de stad en de opdracht hebben gekregen met zijn gezin naar een nieuw land te vertrekken.
Na een reis door de wildernis van het Arabisch Schiereiland bouwde het gezelschap een schip waarmee het naar een onbekende bestemming op het Amerikaanse continent voer.
Na hun aankomst ontstonden spanningen tussen de nakomelingen van Lehi. Een deel van de groep volgde zijn zoon Nephi, terwijl anderen zich aansloten bij diens oudere broer Laman. Volgens het Boek van Mormon ontwikkelden deze groepen zich tot twee afzonderlijke volken: de Nephieten en de Lamanieten.
Het Boek van Mormon beschrijft de Nephieten als een volk met steden, landbouw, handel, politieke instellingen en een eigen religieuze traditie. Hun samenleving kende verschillende bestuursvormen, waaronder koninkrijken en een stelsel van rechters.
De Nephieten worden in het boek voorgesteld als erfgenamen van de religieuze tradities van het oude Israël. Hun profeten onderwezen de wet van Mozes en verkondigden de toekomstige komst van Jezus Christus.
De betrekkingen tussen de Nephieten en de Lamanieten werden volgens het boek gekenmerkt door zowel gewapende conflicten als perioden van vreedzame samenwerking. Daarnaast beschrijft het Boek van Mormon interne verdeeldheid, maatschappelijke ongelijkheid en religieuze hervormingen.
Een centrale gebeurtenis in het Boek van Mormon is de verschijning van de opgestane Jezus Christus aan de Nephieten na zijn kruisiging en opstanding in Jeruzalem.
Volgens het derde boek Nephi onderwees Jezus Christus de aanwezigen in zijn evangelie, stelde Hij twaalf discipelen aan, genas Hij zieken en zegende Hij kinderen. Ook onderwees Hij beginselen die overeenkomsten vertonen met de Bergrede uit het Nieuwe Testament.
Het Boek van Mormon beschrijft dat na deze gebeurtenissen een langdurige periode van vrede en religieuze eenheid ontstond, waarin de vroegere tegenstellingen tussen de verschillende bevolkingsgroepen grotendeels verdwenen.
Volgens het Boek van Mormon kwam na ongeveer twee eeuwen een einde aan deze periode van vrede. Er ontstonden opnieuw maatschappelijke verdeeldheid en gewapende conflicten.
In de vierde eeuw na Christus raakten de Nephieten verwikkeld in een langdurige oorlog met de Lamanieten. Omstreeks 385 na Christus werd het Nephitische volk volgens het boek grotendeels vernietigd tijdens een beslissende veldslag bij de heuvel Cumorah.
De profeet en geschiedschrijver Mormon, die volgens het boek tijdens deze periode leefde, stelde een samenvatting samen van de geschiedenis van zijn volk. Zijn zoon Moroni behoorde tot de laatste overlevenden en voltooide het verslag van zijn vader.
Volgens de geloofsovertuiging van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen verscheen Moroni eeuwen later als engel aan Joseph Smith en wees hij hem de plaats aan waar de kroniek op gouden platen verborgen lag. Smith verklaarde dat hij deze platen vertaalde, waarna de tekst in 1830 als het Boek van Mormon werd gepubliceerd.
Het bestaan van de Nephieten als historische bevolkingsgroep in het oude Amerika is niet onafhankelijk aangetoond met algemeen aanvaard archeologisch of historisch bewijsmateriaal.
Het Boek van Mormon wordt door leden van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen beschouwd als een authentiek religieus en historisch verslag. In wetenschappelijk onderzoek wordt het Boek van Mormon onder meer bestudeerd vanuit historisch, literair en godsdienstwetenschappelijk perspectief.
De geografische ligging van de in het Boek van Mormon beschreven gebieden is niet met zekerheid vastgesteld. Onder gelovigen en onderzoekers zijn verschillende theorieën voorgesteld, waaronder locaties in Noord-Amerika en Meso-Amerika. Geen van deze theorieën is algemeen wetenschappelijk aanvaard als bewijs voor het bestaan van de Nephieten.