
Nils Wogram (Braunschweig, 7 november 1972) is een Duitse jazztrombonist, bandleider en componist.
Nils Wogram studeerde klassieke trombone, piano en muziektheorie in Braunschweig. Hij speelde vanaf 1988 in het Landesjugendjazzorchester van Nedersaksen. In 1990 stapte hij over naar het Bundesjugendjazzorchester onder leiding van Peter Herbolzheimer. Van 1992 tot 1994 studeerde Wogram met een beurs trombone en compositie aan de New School in New York. Zijn leraren waren o.m. Reginald Workman, Maria Schneider, Buster Williams, Slide Hampton, Kenny Werner en Conrad Herwig. In 1994 verscheen zijn debuutalbum New York Conversations (Mons Records). Hij heeft inmiddels (2017) meer dan twintig albums onder eigen naam uitgebracht. Sinds 2010 heeft hij een eigen platenlabel: nWog Records.
Naast zijn eigen groepen (zie de paragraaf Projecten) was Nils Wogram tevens trombonist in groepen van anderen. Van 1994 tot 2006 speelde hij in de band van contrabassist Sebastian Gramss, tevens speelde hij meerdere jaren in Jazzkantine (te horen op hun tiende plaat "Ultrahocherhitzt“). Nils Wogram speelde verder met Kenny Werner, Rudi Mahall, Eugene Chadbourne en, tot op de dag van vandaag, steeds weer met het kwintet van Aki Takase.
Nils Wogram woont in Zürich en doceert sinds 2004 jazzstudies aan de Hochschule Luzern. Hij was eerder docent trombone en compositie aan de Musikhochschule Hannover.

Nils Wogram's muziek wortelt diep in de traditie van de jazz, maar hij probeert de taal uit te breiden, dit met muzikale elementen die niet uit de jazz komen. Hij houdt van bands met een eigen geluid. Wohram gelooft dat de beste muziek wordt gespeeld door bands die al lang bestaan en de meeste van zijn groepen bestaan dan ook al jaren. Als bandleider zijn zijn grote voorbeelden Duke Ellington en Miles Davis.
Nils Wogram won in 1989 en in 1991 de prijs voor solotrombone in de competitie "Jugend musiziert“. In 1998 kreeg hij de Förderpreis des Landes Nordrhein-Westfalen. Hij heeft een SWR-Jazzpreis op zak (1998), een paar compositieprijzen en een BMW Jazz Award. In 2011 kreeg hij voor zijn met Root 70 opgenomen album "Listen to your woman“ een ECHO Jazz en kreeg hij met dezelfde band een BMW Welt Jazz Award. In 2013 ontving hij een Deutsche Jazzpreis.