| Number Seven A Post-Pythagorean Presentation | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Studioalbum van Phideaux | |||||||
| Uitgebracht | 26 juni 2009 | ||||||
| Genre | progressieve rock | ||||||
| Duur | 62 minuten | ||||||
| Label(s) | Bloodfish Records | ||||||
| Producent(en) | Phideaux | ||||||
| Chronologie | |||||||
| |||||||
| (en) AllMusic-pagina (en) Discogs-pagina (en) MusicBrainz-pagina | |||||||
| |||||||
Number Seven- A Post-Pythagorean Presentation is het zevende studioalbum van Phideaux, de Amerikaanse muziekgroep rond Phideaux Xavier.
Phideaux stond voor de moeilijke taak een waardig opvolger te maken van hun album Doomsday Afternoon. Dat album stond in de kringen van de progressieve rock hoog aangeschreven en werd door hen beschouwd als de doorbraak van de band. Het niet al te optimistische conceptalbum handelt over de belevenissen van een Dormouse, slaapmuis, door de geschiedenis heen. Zo komen thema’s voorbij als de deportatie van Joden tijdens de Tweede Wereldoorlog (On a train with human cargo in 2.1) en de gevaren van de atoombom.
De stijl van Phideaux op dit album is als het ware een lappendeken van stijlen, die op zichzelf weer een nieuwe stijl vormen. Een soort polystilisme binnen de popmuziek. De openingstrack heeft wat weg van Strawbs, vervolgens gaan de dames zingen in een renaissance/ Mostly Autumn-achtige stijl. Later komen vroege Genesis en Camel voorbij (tracks 9 en 12). Door het gekozen instrumentarium met soms vioolachtige klanken doet de groep ook wel aan Kansas denken.
Het conceptalbum laat daarbij een suite horen, waarbij thema het gehele album terugkomen.
