Otto Heurnius

Otto Heurnius
	Otto Heurnius (1577–1652)
Persoonlijke gegevens
Geboortedatum	8 september 1577 (juliaans)
Geboorteplaats	Utrecht
Overlijdensdatum	14 juli 1652
Overlijdensplaats	Leiden
Academische achtergrond
Alma mater	Universiteit Leiden
Promotor	Johannes Heurnius
Wetenschappelijk werk
Vakgebied	geneeskunde
Erkenning en lidmaatschap
Ambt	rector magnificus van de Universiteit Leiden, hoogleraar (1601 – 1652)
Links
	Dbnl-profiel

Otto Heurnius (Otto van Heurn) (8 september 1577 – 14 juli 1652) was een Nederlandse arts, theoloog en filosoof.

Biografie

Otto Heurnius volgde zijn vader Johannes Heurnius op als professor in de medicijnen aan de Universiteit van Leiden. Vanaf 1617 gaf hij les in anatomie. Buiten het lesgeven bouwde hij een verzameling op aan verscheidene zoölogische en botanische objecten..

Heurnius was ook een historicus in filosofie. Hij was met name geïnteresseerd in de Griekse filosofen van de klassieke oudheid. Hij baseerde zijn ideeën op het Corpus Hermeticum.

Externe links

Bronnen, noten en/of referenties

1 2 3 ECARTICO; geraadpleegd op: 8 augustus 2023; ECARTICO-identificatiecode voor persoon: 56519.
↑ Nationaal Normbestand van Tsjechië; geraadpleegd op: 29 januari 2023; NKC-identificatiecode: uk2016922977.
↑ Cornelis W. Schoneveld, Sea-changes: studies in three centuries of Anglo-Dutch cultural transmission (1996), pp. 9–10.
↑ Francesco Bottin, Models of the History of Philosophy: From its origins in the Renaissance to the "historia philosophica" (1993), pp. 106–7

[wikidata-391f9c16d92f1c92a35de80b562dca40c23bf489-v3-1] 1 2 3 ECARTICO; geraadpleegd op: 8 augustus 2023; ECARTICO-identificatiecode voor persoon: 56519.

[wikidata-f60a6dabfcea2c16624580d0c6d78820587fba44-v3-2] Nationaal Normbestand van Tsjechië; geraadpleegd op: 29 januari 2023; NKC-identificatiecode: uk2016922977.

[3] Cornelis W. Schoneveld, Sea-changes: studies in three centuries of Anglo-Dutch cultural transmission (1996), pp. 9–10.

[4] Francesco Bottin, Models of the History of Philosophy: From its origins in the Renaissance to the "historia philosophica" (1993), pp. 106–7