Parautochtoon is in de structurele geologie en tektoniek een terrein dat door middel van een overschuivingsbreuk een beperkte afstand over een autochtone sokkel is geschoven.
In tegenstelling tot allochtone eenheden zijn parautochtone eenheden meestal goed correleerbaar met de sokkel, omdat ze niet ver van elkaar gevormd zijn.
In een plooiingsgordel liggen de parautochtone eenheden (dekbladen) bovenop de autochtone sokkel. Bovenop parautochtone eenheden liggen allochtone eenheden.
Parautochtone eenheden komen onder andere voor ten noorden van de Ardennen in België. Het parautochtone synclinorium van Namen daar is slechts gedeeltelijk over het autochtone Massief van Brabant bewogen. Langs de zuidelijke flank is het contact een breukzone, maar in het noorden is het contact een hoekdiscordantie waaronder zich op diepte een blinde overschuiving bevindt.