Parker Thompson

Vroege carrière

Thompson begon zijn autosportcarrière op achtjarige leeftijd in het karting bij de lokale kartclub van Calgary. Hieruit stootte hij door tot internationale kartkampioenschappen. In 2012 werd hij derde in de Junior-categorie van de Rotax World Karting Finals in Portimão. In 2013 kwam hij uit in de World Series of Karting, waar hij een overwinning en drie andere podiumfinishes behaalde.

Formuleracing

In 2015 stapte Thompson over naar het formuleracing en debuteerde hij in de U.S. F2000 bij het team JDC Motorsports. Hij begon het jaar in het winterkampioenschap, waar hij zesde werd met een vijfde plaats op het Barber Motorsports Park als beste race-uitslag. In het hoofdkampioenschap behaalde hij twee vierde plaatsen op het NOLA Motorsports Park en de Mid-Ohio Sports Car Course en werd hij met 221 punten vijfde in het klassement.

In 2016 bleef Thompson actief in de U.S. F2000, maar stapte hij over naar het team Cape Motorsports by Wayne Taylor Racing. Hij kende een succesvol seizoen met vier zeges: twee op het Barber Motorsports Park en een op zowel de Indianapolis Motor Speedway als het Stratencircuit Toronto. Hiernaast stond hij nog acht keer op het podium. Met 374 punten werd hij achter Anthony Martin tweede in het kampioenschap.

Ondanks zijn successen maakte Thompson in 2017 geen stap hogerop en reed hij een derde seizoen in de U.S. F2000, ditmaal bij Exclusive Autosport. Hij kende een wisselvallig seizoen waarin hij in de eerste helft slechts twee keer op het podium stond, maar in de tweede helft drie keer wist te winnen: twee keer op Toronto en een keer op Mid-Ohio. Met 269 punten werd hij achter Oliver Askew en Rinus VeeKay derde in de eindstand. Daarnaast reed hij in de Formula 1600 Super Series Canada, waarin hij met zeven zeges kampioen werd.

In 2018 stapte Thompson over naar het Pro Mazda Championship, waar hij zijn samenwerking met Exclusive voortzette. Hij won driemaal op Barber, Indianapolis en de Lucas Oil Raceway. Daarnaast stond hij nog drie keer op het podium. Met 345 punten werd hij achter VeeKay tweede in het eindklassement.

In 2019 veranderde het kampioenschap van naam naar het Indy Pro 2000 Championship, waarin Thompson actief bleef bij het team Abel Motorsports. Hij won de eerste twee races van het seizoen op het Stratencircuit Saint Petersburg, maar kwam daarna niet meer verder dan zes podiumfinishes. Met 344 punten werd hij achter Kyle Kirkwood en Rasmus Lindh derde in de stand.

In 2020 reed Thompson een derde jaar in de Indy Pro 2000, ditmaal bij het team DEForce Racing. In vergelijking met voorgaande seizoenen kwam hij niet tot zijn oude niveau en stond hij slechts viermaal op het podium: twee keer op Mid-Ohio en een keer op Indianapolis en het New Jersey Motorsports Park. Met 283 punten werd hij zevende in de eindstand.

Sportwagens

In 2019 debuteerde Thompson, naast zijn activiteiten in de Indy Pro 2000, in de sportwagens, waar hij uitkwam in zowel de Canadese als de Amerikaanse IMSA GT3 Cup Challenge. In zijn thuisland behaalde hij de tweede plaats in het kampioenschap. Daarnaast werd hij kampioen in de GTS-klasse van het Canadian Touring Car Championship.

In 2021 stapte Thompson definitief over naar de sportwagens en nam hij deel aan de Porsche Carrera Cup North America bij JDX Racing. Hij won drie races op het Circuit of the Americas, Road America en Indianapolis en werd met 258 punten derde in het kampioenschap. In 2022 won hij vijf races - twee op Laguna Seca en een op Road America, Indianapolis en Road Atlanta - en werd hij met 306 punten tot kampioen gekroond.

In 2023 kwam Thompson uit in de GT4 America Series bij het team TGR Hanley Motorsports. In de Silver Cup behaalde hij twee zeges op het Circuit of the Americas en de Sebring International Raceway. Met 142 punten werd hij zevende in de eindstand. Daarnaast nam hij deel aan de langeafstandsraces van het IMSA SportsCar Championship voor Vasser Sullivan Racing, waar hij met zijn teamgenoten Aaron Telitz en Frankie Montecalvo de race op Watkins Glen International in de GTD-klasse won.

In 2024 reed Thompson een dubbel programma in de GT4 America Series en de GTD-klasse van het IMSA SportsCar Championship bij respectievelijk Hanley en Vasser Sullivan. In de GT4 behaalde hij twee podiumfinishes voordat het team het kampioenschap verliet. In de IMSA deelde hij de auto gedurende het seizoen met Montecalvo, maar behaalde hij zijn enige zege van het jaar in de zusterauto naast Ben Barnicoat. Met nog een podiumplaats in de Petit Le Mans op Road Atlanta werd hij met 2527 punten zesde in de eindstand.

In de winter van 2024 op 2025 kwam Thompson uit in de Asian Le Mans Series bij het team 2 Seas Motorsport in de GT-klasse. Samen met Barnicoat en Anthony McIntosh won hij een race op het Dubai Autodrome en werd hij met 43 punten zesde in het klassement. In 2025 keerde hij terug naar de GTD-klasse van de IMSA, waar hij met zijn teamgenoot Jack Hawksworth vijf podiumplaatsen behaalde. Hierdoor eindigde hij met 2851 punten vierde in het kampioenschap. Verder reed hij enkele races in de GT4 America Series en debuteerde hij in de 24 uur van Spa-Francorchamps.

In de winter van 2025 op 2026 reed Thompson wederom in de ALMS, ditmaal voor het Team WRT naast McIntosh en Dan Harper. Hij won twee races op Dubai en het Yas Marina Circuit en werd met 70 punten tweede in de GT-klasse. Vervolgens keerde hij terug naar de IMSA, waar hij in de LMP2-klasse de langeafstandsraces voor het team Bryan Herta Autosport with PR1/Mathiasen reed. Ook debuteerde hij dat jaar in het FIA World Endurance Championship bij WRT in de LMGT3-klasse als teamgenoot van McIntosh en Harper. In zijn eerste race, de 6 uur van Imola, behaalde hij direct zijn eerste zege in het kampioenschap.