| Echt schildmos | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Parmelia sulcata met spleetsoralen. | ||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||
| ||||||||||||
| Geslacht | ||||||||||||
| Parmelia Ach. (1803) | ||||||||||||
| ||||||||||||
Echt schildmos (Parmelia) is een geslacht van korstmossen dat behoort tot de orde Lecanorales van de ascomyceten. De typesoort is Parmelia saxatilis.
De toppen van de bladachtige lobben, het thallus, zijn vaak min of meer vierkant. De bovenkant van het thallus is als het in het directe zonlicht staat blauwgrijs tot lichtbruin. Op het thallus zitten netvormige ribbels en richels. De onderkant is zwart en heeft rhizinen, hyfenbundels, voor verankering. Het geslacht Parmelia is nu verder opgedeeld in een aantal nieuwe geslachten op grond van de vorm van het thallus, waaronder de geslachten Cetrelia, Hypogymnia, Menegazzia en Pseudevernia. De soorten komen vooral voor in de gematigde gebieden.
Gewoon schildmos (Parmelia sulcata) vormt spleetsoralen voor de verspreiding.
Parmelia-korstmossen zijn voedsel voor de rupsen van sommige Vlindersoorten, zoals de sigaarzakdrager (Taleporia tubulosa) en Setema cereola.
Parmelia-soorten produceren usninezuur. Men neemt aan dat het de korstmossen tegen ultraviolette straling beschermt en door zijn intens bittere smaak korstmossen beschermt tegen begrazing.
Enkele soorten zijn: