| Patrick De Wilde | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Persoonlijke informatie | ||||||||
| Volledige naam | Patrick De Wilde | |||||||
| Geboortedatum | 29 april 1964 | |||||||
| Geboorteplaats | België | |||||||
| Nationaliteit | .svg){kind=small} België | |||||||
| Positie | Verdediger | |||||||
| Clubinformatie | ||||||||
| Voetbalcarrière geëindigd in juli 1999 | ||||||||
| Huidige club |  Taiwanees vrouwenelftal | |||||||
| Functie | Bondscoach | |||||||
| Senioren | ||||||||
| ||||||||
| Getrainde teams | ||||||||
| ||||||||
| ||||||||
Patrick De Wilde (29 april 1964) is een Belgisch voormalig voetballer en huidig voetbaltrainer.
Als voetballer was De Wilde vooral actief in de reeksen 2e/3e nationale:
Standaard Wetteren (1984-1990) Sint-Niklaas (1990-1994) KFC VW Hamme (1995-1997) KRC Gent-Zeehaven (1998-1999)Na zijn carrière als speler werd De Wilde meteen trainer, eerst in de provinciale reeksen, later in de nationale. Tevens was hij ook kort aan de slag als jeugdcoördinator bij Standaard Wetteren. Met Eendracht Aalst behaalde hij in het seizoen 2006-2007 de titel in de Vierde klasse.
Na verschillende clubs in België trok hij naar het buitenland. Hij werkte in zowel Oekraïne, Qatar, Oostenrijk, China en Tunesië. Bij Metaloerh Donetsk was hij assistent-trainer van Jos Daerden. In 2008 maakte hij als trainer een kort uitstapje naar het veldhockey. In 2010 werd hij trainer van Tianjin Songjiang in China. Na winst in de play-off promoveerde hij met deze club naar de Chinese Football Association Jia League (het tweede Chinese niveau).
Na projecten als technisch directeur in Tunesië bij Club Africain en Esperance de Tunis keerde De Wilde in 2015 terug naar België als technisch coördinator bij OH Leuven. Voor de start van de play-offs volgde hij Karim Belhocine op als hoofdcoach van KV Kortrijk. In de zomer ging hij naar het Saoedische Al-Khaleej.
Per 1 januari 2017 trad hij in dienst bij de Algerijnse voetbalbond (FAF) als assistent-bondscoach van Georges Leekens en bondscoach van Algerije onder 23.
Hierna bevestigde hij zijn status als avonturier volledig met veel (wisselende) buitenlandse bestuurs- en (assistent-) trainersfuncties. Als trainer toen hij in 2017 terugkeerde naar China (bij Hunan Billows F.C.), vervolgens assistent-bondscoach van Hongarije, werkte hij wederom in Tunesië (waar hij bij Étoile du Sahel zowel assistent als interim-hoofdtrainer was) en als assistent-trainer bij Tractor SC uit Iran.
Nadien volgden vanaf medio 2019 enkele klussen als technisch directeur bij achtereenvolgens Litouwen en Raja Casablanca. In mei 2023 ging hij weer in China werken, ditmaal als assistent-trainer van het Chinees Olympisch voetbalelftal. Ook was hij (weer) actief als trainer in Marokko bij KAC Kenitra en de Nepalese club Kathmandu Rayzrs FC en werkte hij kort bij de nationale bonden van Rwanda, Somalië (tot tweemaal toe) en Nepal, waar hij het Nepalees vrouwenvoetbalelftal coachte.
In december 2025 werd hij aangesteld bij het IJslandse ÍF Völsungur, uitkomend in de 1. deild karla. Hier vertrok hij reeds op 7 april 2026, na enkele teleurstellend verlopen bekerduels, nog voor de feitelijke start van het seizoen. In mei 2026 werd hij vervolgens bondscoach van het Taiwanees vrouwenvoetbalelftal.
Naast zijn functies als trainer was De Wilde ook docent in Qatar, Oostenrijk en in België, waar hij vier jaar werkte bij de KBVB. Van 1990 tot 2003 werkte hij als leerkracht lichamelijke opvoeding in het Scheppers Instituut te Wetteren.
