| Paul Creston | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Volledige naam | Giuseppe Guttoveggio | |||
| Alias | Paul Creston | |||
| Geboortedatum | 10 oktober 1906 | |||
| Geboorteplaats | Manhattan | |||
| Overlijdensdatum | 24 augustus 1985 | |||
| Overlijdensplaats | San Diego | |||
| Land |  Verenigde Staten | |||
| Opleiding en werk | ||||
| Beroep(en) | componist, pianist | |||
| Genre(s) | symfonische muziek, HaFaBramuziek, kerkmuziek | |||
| Instrument(en) | piano | |||
| ||||
Paul Creston (New York, 10 oktober 1906 – San Diego, Californië, 24 augustus 1985) was een Amerikaanse pianist en componist.
Giuseppe Guttoveggio, beter bekend als Paul Creston, werd als zoon van Siciliaanse immigranten in New York geboren. Als kind reisde hij met zijn moeder naar Sicilië, waar de gezangen van de boeren en de landelijke bevolking zijn liefde voor de muziek ontstaken. Terug in de Verenigde Staten van Amerika deed hij het verzoek aan zijn ouders om muziekles te krijgen. Maar het bleek dat hij het in korte tijd beter kon dan zijn leraren. In zijn 14e levensjaar componeerde hij zijn eerste werken.
Zijn hoop op een carrière als musicus mislukte, omdat hij de school moest afbreken om de familie te steunen. Hij kreeg een baan als boodschapper, later als medewerker in een bank en daarna werd het een baan bij een verzekeringsmaatschappij. Maar de muziek liet hem niet los, en hij componeerde in zijn vrije tijd en speelde piano tot in de nacht.
Zijn eerste baan als musicus kreeg hij 1926 als organist in een bioscoop voor de begeleiding van stomme films. Later werd hij organist van de Saint Malachy Church in New York, een functie die hij 33 jaar uitoefende. In zijn 34e levensjaar kreeg hij een baan als leraar voor piano en compositie aan de Cummington School of Art in Massachusetts. Aan deze school werd hij Cress genoemd. Deze naam verlengde hij tot Creston en zette de naam Paul ervoor. In 1944 liet hij zijn naam officieel veranderen en zo was zijn nieuwe naam geboren. Vier jaar later werd hij muzikaal leider van het ABC-programma Hour of Faith. Van toen af componeerde hij veel voor de radio en de televisie.
De jaren vijftig waren een bijzonder goede periode voor de componist, waarin meer dan dertig nieuwe werken op het podium uitgevoerd werden. Zijn muziek werd internationaal bekend, en Creston werd in het buitenland, samen met Gershwin, Barber en Harris als een van de grote Amerikaanse musici gevierd.
Ook in de Verenigde Staten werd hij gewaardeerd en hij was van 1956 tot en met 1960 president van de Vereniging van Amerikaanse componisten en dirigenten. In de jaren zestig werd zijn muziek langzamerhand door de experimentele werken van de jonge avant-gardecomponisten naar de achtergrond gedrukt.
Creston was teleurgesteld over de ontwikkelingen in de muziekgeschiedenis, maar hij componeerde verder.
