

Penvernietiging (filatelie) betekent dat een postzegel met een inktpen of balpen is vernietigd (ontwaard), in plaats van met een hand- of machinestempel. Voor de posterijen maakt de wijze van vernietiging weinig uit, zolang de zegels niet opnieuw voor frankering kunnen worden gebruikt. Voor verzamelaars zijn met pen ontwaarde zegels veel minder waard dan postzegels die met een hand- of machinestempel zijn ontwaard.
De betekenis is afhankelijk van tijd en omstandigheden.
Bij fiscaalzegels is/was penvernietiging normaal. Een opgeplakte kwitantiezegel werd vernietigd met een handtekening die doorloopt op het onderliggende papier. Door dit voorschrift werd het erg moeilijk gemaakt om een gebruikte kwitantiezegel opnieuw te gebruiken. Bovendien zou dat niet zo handig zijn, omdat de kwitantie zonder zegel niet (meer) rechtsgeldig is.
Bij een van de 14 Rode Mauritius-zegels is destijds de penvernietiging met een bleekmiddel verwijderd, waarschijnlijk in opdracht van de bekende filatelist Philipp von Ferrary. (Later is de beschadigde zegel gerestaureerd.) Dit illustreert dat penvernietiging destijds werd gezien als "beschadiging". Tegenwoordig is penvernietiging op zo'n oude postzegel juist een bewijs van authenticiteit.