Sinds 2002 is Bang werkzaam, anno 2025, als hoogleraar Romeinse geschiedenis, bij de afdeling geschiedenis (Saxo-Instituut) aan de Universiteit van Kopenhagen .
In 2005 initieerde hij, in samenwerking met professor C.A. Bayly, een Europees onderzoeksnetwerk, Tributary Empires Compared, en werd hij verkozen tot voorzitter daarvan, om de historische vergelijking tussen het Romeinse, Mogol- en Ottomaanse Rijk te stimuleren. Dit netwerk werd tot 2009 gefinancierd door COST, een door de Europese Uniegesponsorde organisatie die wetenschappelijke samenwerkingsnetwerken ondersteunt ter bevordering van onderzoek en innovatie.
Bang heeft anno 2024 veertien boeken geschreven, bewerkt of mede-bewerkt (als redacteur of mede-redacteur) en schreef daarnaast een aanzienlijk aantal artikelen, hoofdstukbijdragen, recensies en essays. Naast zijn academische activiteiten schrijft Bang af en toe voor de Deense krant Weekendavisen, een Deense weekkrant bekend om zijn diepgaande analyses van culturele en politieke onderwerpen.
Andere imperialismetheorici beweren dat imperialisme een project is van aristocratische of gemilitariseerde elites uit eerzucht. De intellectueel aan de basis van deze onderzoeksopzetten was de Oostenrijks-Amerikaanse econoom Joseph Schumpeter, die stelde dat imperia "een archaïsch reliek zijn, het resultaat van een atavistische drang van krijgersklassen van vroeger tijden". Deze stroming onderzoekers ziet imperialisme vooral als een antiek fenomeen dat door economische mondialisering binnen een internationaal kader van onafhankelijke natiestaten voorbijgestreefd zou worden.
Bang beweert dat de Britse liberale journalist en imperialismecriticus John Atkinson Hobson vier belangrijke kenmerken onderscheidde in zijn boek Imperialism. A Study (1902):
Een economische strategie ter monopolisering van markten;
Een project ten voordele van de belangen van aristocratische klassen;
Een ideologisch systeem en vorm van identiteitsvorming;
Deze vier aandachtspunten - economisch, militair-bestuurlijk of aristocratisch, ideologisch en internationaalpolitieke - zouden de basis vormen voor verschillende onderzoeksstromingen binnen de studie van het imperialisme en imperia.
Geselecteerde werken
Academische werken
Ancient Economies, Modern Methodologies, Bari: Edipuglia, 2006 (co-redacteur), ISBN 978-88-7228-488-9
The Roman Bazaar. A Comparative Study of Trade and Markets in a Tributary Empire, Cambridge University Press, 2008, ISBN 978-0-521-85532-7
Tributary Empires in Global History, Palgrave, 2011, ISBN 978-0-230-29472-1 (co-redacteur)
Universal Empire. A Comparative Approach to Imperial Culture and Representation in Eurasian History, Cambridge University Press, 2012, ISBN 978-1-107-02267-6 (co-redacteur)
The Oxford Handbook of the State in the Ancient Near East and Mediterranean, Oxford University Press, 2013, ISBN 978-0-19-518831-8 (co-redacteur)
Irregulare Aliquod Corpus? Comparison, World History and the Historical Sociology of the Roman Empire, Copenhagen 2014, ISBN 978-87-997650-0-3
The Roman Empire and World History, Cambridge University Press, 2025, ISBN 978-1-316-51610-2
Mediabijdragen
Antikken og Det Europæiske. Weekendavisen, 1999. (De Oudheid en het Europese)
En historie om humaniora. Weekendavisen, 2000. (Een geschiedenis van de geesteswetenschappen)
Sanskrit of Latin. Weekendavisen, 2008. (Sanskriet en Latijn)
Fædrelandets Fader. Weekendavisen, 2008. (Vader des Vaderlands)
Do you speak Latin? Weekendavisen, 2008.
Det Paradisiske Kejserdømme: Stormogulernes Indien. Weekendavisen, 2008. (Het Paradijselijke Keizerrijk: Het India van de Grote Mogols)
Afmagtens arrogance. Weekendavisen, 2008. (De arrogantie van machteloosheid)
Tjenernes tjener. Weekendavisen, 2009. (De dienaar van de dienaren)
Tænk ud af boksen: Old! Fri os fra Kuhlmans flade form for tværfaglighed. Oldtidskundskab viser, hvordan det skal udføres i praksis. Og giver perspektiv på både ytringsfrihed og interkulturel forståelse. Weekendavisen, 2009. (Denk buiten de gebaande paden: Old! Bevrijd ons van Kuhlmans platte vorm van interdisciplinariteit. Oudheidkunde toont aan hoe het in de praktijk moet worden uitgevoerd. En biedt perspectief op zowel vrijheid van meningsuiting als intercultureel begrip)
Dit essay pleit voor het behoud van oudheidkunde als vak in het Deense onderwijs, door te wijzen op de blijvende relevantie van de klassieke oudheid. Het geeft aan dat het voorstel om het vak te schrappen een resultaat is van 'verouderd modernistisch denken'. Bovendien wordt het vak gepositioneerd als interdisciplinair, dat wil zeggen, een vak dat niet alleen geschiedenis behandelt, maar ook invloeden heeft van andere vakgebieden zoals antieke satire en Arabische filosofie.
Pax Americana. Weekendavisen, 2009.
Den Mantuanske Gaudi. Weekendavisen, 2009. (De Mantuaanse Gaudi)
Hil Rom, oh yeah. Weekendavisen, 2010. (Heil Rome, oh yeah)
Frodig oldtid. Oliventræer i Libyens ørken. Weekendavisen, 2011. (Weelderige oudheid. Olijfbomen in de Libische woestijn)
Et skarpt blik fra fortiden. Weekendavisen, 2011. (Een scherpe blik uit het verleden)
Tre Romerske Fortæninger om Europa. Berlingske, 2016. (Drie Romeinse Verhalen over Europa)
Sådan overlever både EU og Nationalstaten. ræson.dk, 2016. (Zo overleven zowel de EU als de natiestaat)
Imperiets Afskalning: EU er eliternes projekt ligesom den slags kosmopolitiske fællesskaber altid har været det i historien. Weekendavisen, 2016. (De afschilfering van het imperium: De EU is een project van de elite, net zoals zulke kosmopolitische gemeenschappen altijd al waren in de geschiedenis)
Recensie van: Mikkel Venborg Pedersen (red.), Danmark og kolonierne. Danmark en Kolonimagt, 2017. [Mikkel Venborg Pedersen (red.), Denemarken en de koloniën. Denemarken als koloniale mogendheid, 2017] (2018)
30 år, der ændrede Europa. Weekendavisen, 2018. (30 jaar die Europa veranderden)
Efterskælv fra kolonierne: Perspektiv. Imperium og nationalstat er ikke hinandens modsætninger. Den postkoloniale tankegang gør sociologen Krishan Kumar op med i en ny bog. I stedet er nationalisme afgørende for imperiers udvikling. Weekendavisen, 2018. (Naschokken van de kolonies: Perspectief. Imperium en natiestaat zijn geen tegenstellingen van elkaar. Deze postkoloniale denkwijze wordt door socioloog Krishan Kumar besproken in een nieuw boek. In plaats daarvan is nationalisme bepalend voor de ontwikkeling van imperia)
Den store opløsning. Weekendavisen, 2020. (De grote oplossing)
Bang prijst hier Deens mede-historicus Brylds biografie van Edmund Burke om haar helderheid en informatieve karakter, maar bekritiseert tegelijk de te rigide tegenstelling die Bryld zou schetsen tussen Burkes conservatisme en de Verlichting. Bang stelt dat Burkes traditiegetrouwheid voortkwam uit "scepsis ten aanzien van de ongematigde volkswil" en dat "[i]n deze Trump-tijden (...) er waarschijnlijk weinig mensen [zijn] die de voordelen niet zien van een beetje scepsis tegenover het democratische volk, geleid door een zelfingenomen demagoog." Volgens Bang sloot Burke aan bij de achttiende-eeuwse Atlantische politieke cultuur intellectueel schatplichtig aan antieke republikeinse idealen. De Deense historicus verdedigt bovendien dat de Britse parlementariër "moeilijk in een aartsconservatief hokje" valt te plaatsen. Hij zou "vanuit een oecumenische positie een goddelijke rede [gezien hebben] in zowel het hindoeïsme als de islam, wat samenlevingen gevormd naar hun beeld in de basis vergelijkbaar maakte met zijn eigen anglicaanse wereld".
USAs europæiske gurkhaer. Weekendavisen, 2025. (De Europese Gurkha's van de VS)
123Peter Fibiger Bang, 'Empire—A World History: Anatomy and Concept, Theory and Synthesis', in The Oxford World History of Empire, onder redactie van Peter Fibiger Bang, C.A. Bayly, Walter Scheidel, vol. 1 (Oxford: Oxford University Press, 2021), 20-21.
↑"Den kombinerede et republikansk alternativ til monarkisk absolutisme med personlig selvbestemmelse forankret i en stærk ejendomsret. Dens skepsis over for den umodererede folkestemning er det, der blev til vor tids ,,checks and balancesf. I disse Trump-tider er der vel ikke mange, som ikke kan se fordelene ved en smule skepsis over for det demokratiske folk, anført af en selvtilstrækkelig demagog. Faktisk er det jo netop fra venstrefløjen, at skældsordet populisme i dag udslynges med størst kraft mod dens modstandere. (Vertaling: "Deze combineerde een republikeins alternatief voor monarchale absolutisme met persoonlijke zelfbeschikking, verankerd in een sterk eigendomsrecht. Haar scepsis ten aanzien van de ongematigde volkswil is wat leidde tot ons hedendaagse "checks and balances". In deze Trump-tijden zijn er waarschijnlijk weinig mensen die de voordelen niet zien van een beetje scepsis tegenover het democratische volk, geleid door een zelfingenomen demagoog. In feite is het juist vanaf de linkerflank dat het scheldwoord populisme tegenwoordig met de grootste kracht tegen zijn tegenstanders wordt geslingerd.)", in: Bang, P. F. (2021). Claus Bryld: Edmund Burke. Konservatismens profet. Aarhus Universitetsforlag, Aarhus, 2018. Historisk Tidsskrift, 120(1). Hentet fra https://tidsskrift.dk/historisktidsskrift/article/view/126848, p. 310
↑"Flere steder læser Bryld fortjenstfuldt Burke i lyset af antikke politiske tænkere som Cicero og Aristoteles. Hvad der imidlertid er fraværende fra diskussionen, er en af den seneste generations mest interessante idehistoriske landvindinger, nemlig afdækningen af den antikke republikanske politiske tradition, som kom til at gennemsyre den atlantiske politiske kultur i 1700-tallet.2 Den kombinerede et republikansk alternativ til monarkisk absolutisme med personlig selvbestemmelse forankret i en stærk ejendomsret. Dens skepsis over for den umodererede folkestemning er det, der blev til vor tids ,,checks and balancesf. I disse Trump-tider er der vel ikke mange, som ikke kan se fordelene ved en smule skepsis over for det demokratiske folk, anført af en selvtilstrækkelig demagog. (Vertaling: Op meerdere plaatsen leest Bryld op verdienstelijke wijze Burke in het licht van antieke politieke denkers zoals Cicero en Aristoteles. Wat echter ontbreekt in de bespreking, is een van de meest interessante ideehistorische verworvenheden van de recente generatie, namelijk de blootlegging van de antieke republikeinse politieke traditie, die de Atlantische politieke cultuur in de 18e eeuw doordrong. Deze combineerde een republikeins alternatief voor monarchale absolutisme met persoonlijke zelfbeschikking, verankerd in een sterk eigendomsrecht. Haar scepsis ten aanzien van de ongematigde volkswil is wat leidde tot ons hedendaagse "checks and balances". In deze Trump-tijden zijn er waarschijnlijk weinig mensen die de voordelen niet zien van een beetje scepsis tegenover het democratische volk, geleid door een zelfingenomen demagoog.", in: Bang, P. F. (2021). Claus Bryld: Edmund Burke. Konservatismens profet. Aarhus Universitetsforlag, Aarhus, 2018. Historisk Tidsskrift, 120(1). Hentet fra https://tidsskrift.dk/historisktidsskrift/article/view/126848, p. 310
↑"Ved nærmere eftersyn lader Burke sig nemlig vanskeligt passe ind i en ærkekonservativ kasse" en Men hvem kunne i dag tænke sig dansk kultur uden? Og mens Burke fra en økumenisk position kunne se en guddommelig fornuft i både hinduismen og islam, der gjorde samfund formet i deres billede basalt sammenlignelige med hans egen anglikanske verden, så insisterer Krarup og co. jo i dag på deres fundamentale inkongruens.", in Bang (2021), p. 308 en 311.