Peter Mennin (eigenlijk: Peter Mennini) (Erie, 17 mei 1923 – New York, 17 juni 1983) was een Amerikaans componist en muziekpedagoog.
Mennin studeerde muziektheorie en compositie bij onder anderen Normand Lockwood aan het Oberlin Conservatory of Music in Oberlin en behaalde aldaar zijn Bachelor of Music. Zijn studie moest hij onderbreken, omdat hij tijdens de Tweede Wereldoorlog dienstdeed in de United States Air Force. Van 1943 tot 1947 kon hij zoals zijn broer Louis Mennini aan de Eastman School of Music in Rochester bij Howard Hanson en Bernard Rogers studeren en bereikte zijn Master of Music; in 1947 promoveerde hij tot Ph.D. (Philosophiæ Doctor).
Van 1947 tot 1958 doceerde hij aan de Juilliard School of Music in New York. Na een studiereis door Europa werd hij in 1958 docent aan het Peabody Institute of the Johns Hopkins University in Baltimore. In 1962 volgde hij William Schuman als directeur van de bekende Juilliard School of Music in New York op en bleef in deze functie tot zijn overlijden. Tot zijn studenten behoorden Jacob Druckman, Richard Danielpour, Karl Korte, Charles L. Bestor, Jack Behrens en Claire Polin. De Juilliard School stelt een Peter Mennin prijs voor grote verdiensten op het gebied van de muziek ter beschikking.
Daarnaast was hij president van het National Music Council en voorzitter van de Walter Naumburg Foundation, maar ook bestuurslid van de American Society of Composers, Authors and Publishers (ASCAP), het American Music Center, het Composer's Forum alsook van de belangrijke Koussevitsky Music Foundation, van het Lincoln Center Council en lid van het U.S. State Department Advisory Committee on the Arts.
Als componist begon hij al in jonge jaren en schreef negen symfonieën, verschillende instrumentale concerten, talrijke werken voor harmonieorkest, koren en andere ensembles.