| Breedsporig graszwartkorstje | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
| Soort | ||||||||||||||
| Phyllachora dactylidis Delacr. (1892) | ||||||||||||||
| Synoniemen | ||||||||||||||
|
Sphaerodothis dactylidis (Delacr.) Theiss. & Syd. | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
Het breedsporig graszwartkorstje (Phyllachora dactylidis) is een schimmel uit de familie Phyllachoraceae. De soort leeft als biotrofe parasiet op bladeren van grassen en wordt vooral aangetroffen op kropaar (Dactylis glomerata).
De soort werd in 1892 beschreven door de Franse mycoloog Édouard Georges Delacroix. Het oorspronkelijke materiaal was afkomstig van dode bladeren van Dactylis glomerata uit Frankrijk.
Op de bladeren ontstaan talrijke kleine, zwarte vlekken, soms omgeven door een geelachtige zone. Deze vlekken bestaan uit de aan het bladoppervlak zichtbare delen van zwarte stromata, waarin de peritheciën verzonken liggen. De stromata kunnen aan beide zijden van het blad zichtbaar zijn.
Bij onderzocht materiaal uit Groot-Brittannië lagen de peritheciën voornamelijk aan de onderzijde van het blad in een dun zwart stroma, waarbij de ostiolen slechts weinig boven het oppervlak uitstaken.
De ascosporen zijn eencellig, glad en breed ellipsoïdaal. Ze zijn hyalien tot bleekbruin en meten ongeveer 12–15 × 8–9 µm; rijpe sporen zijn vaak ongeveer 15 × 9 µm. Bij een Britse collectie werden sporen van 14–15 × 8–9 µm gemeten. Deze waren ellipsoïdaal, glad, hyalien tot zeer licht grijs en niet-amyloïd. Ook de toppen van de asci kleurden niet blauw in Melzers reagens.
Het breedsporig graszwartkorstje parasiteert op levende bladeren van grassen. Vooral kropaar (Dactylis glomerata) is een belangrijke waardplant. De Nederlandse standaardlijst classificeert de soort als biotrofe parasiet op aan de plant zittende bladeren van grasachtige planten. De stromata kunnen ook op afgestorven bladeren aanwezig blijven.
In Nederland is het breedsporig graszwartkorstje zeer zeldzaam. De NDFF Verspreidingsatlas geeft de zeldzaamheidsklasse 'zzz' op basis van gevalideerde waarnemingen uit de periode 2004–2023. Voor een zekere determinatie wordt microscopische controle noodzakelijk geacht.